Papa Roach – Time for Annihilation…On the Record and On the Road

In 2009 kwam Papa Roach met Metamorphosis, maar de beloofde metamorfose bleef uit. De lijn van de twee albums hiervoor werd doorgezet en de muziek had niets meer te maken met de nu-metal van weleer. De band komt tegenwoordig wisselvallig over en de ‘anthems’ die op de eerste twee platen te vinden zijn, zijn ingeruild voor matige songs met zwakke lyrics. Het viertal komt nu op de proppen met de liveplaat Time for Annihilation…On the Record and On the Road, maar vond het nodig om hiervoor ook nog eens vijf nieuwe tracks op te nemen.

Met ‘Burn’ begint het in elk geval aardig, zowel muzikaal gezien als de manier waarop frontman Jacoby Shaddix z’n vocals aflevert. Ook lyricaal gezien overstijgt het nummer de middelmaat van Metamorphosis, iets wat we van ‘One Track Mind’ en ‘Kick in the Teeth’ echter niet kunnen zeggen. De vocale overdubs trachten de vocalen krachtig te maken en muzikaal gezien is het catchy, maar overal gezien ontbreekt er iets aan het geheel. Met ‘No Matter What’ staat er zelfs een powerballad op de plaat, die alle zojuist opgebouwde krediet verspeeld. ‘Enemy’ is het sterkste nieuwe nummer; muzikaal staat dit nummer stevig en lyricaal voelt het niet eens goedkoop aan.

‘Getting Away With Murder’ trapt het livegedeelte van de plaat af, niet ontoevallig was dit ook de opener van de afgelopen tour. Ondanks dat het geluid niet optimaal klinkt is duidelijk hoorbaar hoe Jacoby het publiek bespeeld en hoe enthousiast deze hierop reageert. Ook bij ‘…To Be Loved’ is dit het geval, terwijl we bij ‘Lifeline’ een aantal misplaatste juichende meisjes horen. Muzikaal voelt het allemaal wat magertjes aan: de bas is nauwelijks hoorbaar, de drums klinken mat en de gitaar lijkt te zijn gespeeld op de automatische piloot. Wat dat betreft is het eerlijk, want zo klinkt de band de laatste tijd ook daadwerkelijk tijdens een liveshow.

De jaren beginnen inmiddels te tellen voor Jacoby, hij haalt vele uithalen niet meer, en onlangs werd op Zwarte Cross al pijnlijk duidelijk dat de hele band op z’n retour is. Tijdens de festivalshow voelden krakers als ‘Between Angels and Insects’ en ‘Last Resort’ al erg slap aan, dit is precies hoe ze op deze plaat klinken. Papa Roach is inmiddels geworden tot een karikatuur van zichzelf en bewijst met Time for Annihilation…On the Record and On the Road dat dit allesbehalve goed kan zijn.

Score: