Dynamo Outdoor @ Begijnenhof, Eindhoven

Festivals hebben het in Nederland wel eens zwaar dankzij het weer. Regen en andere onprettige zaken die uit de luch vallen zorgen op warmere dagen echter voor mooi taferelen zoals modderglijden en andere ongein. Als je in het centrum van Eindhoven staat en het is niet veel meer dan 15 graden boven nul, dan is dat wel anders. Gelukkig lijken toch veel mensen trek te hebben in de derde editie van Dynamo Outdoor, wat na wat jaren van afwezigheid het nieuwe festival is na het einde van Dynamo Open Air, waar in voorgaande jaren bands als Mucky Pup, Heidevolk, Municipal Waste en Anathema het podium beklommen. Dit jaar belooft het ook wat moois met onder andere Madball en Korpiklaani.

MakeBelieve

Volbeer

Het is helemaal prima dat je toch een feestje wil bouwen, ondanks dat je de opener bent op een grauwe zondagmiddag. Make Believe heeft echter niet door dat zeuren over Pakistan en vragen om meezingenn eigenlijk niets meer doet dan ervoor zorgden dat de kleine schare toeschouwers zich ongemakkelijk voelt . Gelukkig heeft Burn The Iris met de interessante mix van doom en post-metal dit wel door en speelt de band als bezeten door hun sterke set heen. Voor bij het kleine podium, wat een prima oplossing is voor luie mensen die niet van podium naar podium willen sloffen, wordt ook flink met de haren gezwaait. De Volbeat coveract Volbeer lijkt om te beginnen met technische probleempjes te worstelen en vervolgens ook muzikaal niet helemaal uit de verf te komen. Niet dat de heren er niks van bakken, maar als je een coverband heet, dan mag de muzikale gelijkenis wel meer zijn dan een band die klinkt alsof ze zich niet lekker voelen.

Burn The Iris

Campus

Vervolgens spelen de Belgische jongens van Campus een stevig stukje screamo/emocore (net hoe je het wil noemen), wat hen al wat succes opgeleverd heeft. Het klinkt allemaal prima, hoewel zo overtuigend als het album valt het niet te noemen. Het begint al wat donkerder te worden als de Japanse rock’n'roll helden van de Electric Eel Shock het podium opklimmen. De kleine mannetjes van deze band zijn een en al passie, plezier en gekte. Een Iron Maiden solootje erdoorheen, een ‘Iron Man’ cover op eigen wijze en ondertussen vooral spelen tot je vingers bloeden. De jongens weten het plezier van het podium over te brengen op het publiek met hun gekke bekken en kreten over ”Eindhoveeeeen!” en “Heavy Metaaaaal!”. Prachtige band, hoewel niet erg origineel en hoogdravend, maar dat is prima als je zo je publiek kunt vermaken.

Electric Eel Shock

Black metal en daglicht gaan niet goed samen. Nu vinden velen het sowieso nogal een lachwekkend genre, wat veel bands er ongetwijfeld van weerhoud om überhaupt te touren. Carach Angren durft het wel aan en gaat met corpse paint en wel hun onheilspellende klanken ten gehoren brengen. Goed, het geluid van de plaat maken ze niet helemaal waar, maar eigenlijk spelen ze een prima set. Tussen de nummers door met dezelfde stem als je zingt “Dank je wel Eindhoven!” krijsen werkt wel een beetje op de lachspieren. De klassieke thrash metal van Onslaught volgt, waar toch een aardig publiek voor lijkt te komen kijken. Helaas slaat het noodlot toe en begint het halverwege de set, die bijzonder sterk is, te regenen. Ook Gewapend Beton, punk’s hoop in bange dagen, moet het doen met enkele ontblote bovenlijven aan publiek, want veel schuilplaats is er niet. De omliggende kroegen doen dus toch even goede zaken.

Garach Angren

Onslaught

Gelukkig valt de avond niet helemaal in het water en terwijl de klanken van een soundcheckend Madball over het plein schallen komt het publiek weer tevoorschijn. Wat moet je nou eigenlijk nog zeggen over een band die zichzelf allang bewezen heeft? Nou, dat ze het gewoon weer een keer overdoen. Het publiek barst meteen los in een flinke mosh voor het podium bij de eerste klanken van Madball. Natuurlijk speelt de New Yorkse spierballenband favorieten zoals ‘Hold It Down’ en ‘Hardcore Still Lives’. Vandaag is het gewoon zuivere hardcore voor Freddie Madball, die zich de laatste jaren veelvuldig met hiphop bezig houd, en hij lijkt te genieten van elk moment ervan. Na een goed uur en ‘For My Enemies’ is het klaar en het publiek lekker opgewarmt (wat wel nodig is). Noyalty heeft dan de taak om op te vullen voor Korpiklaani, een plek waar je misschien niet helemaal blij van wordt tussen twee grootheden in. Voor de Eindhovense helden is dit echter een ander verhaal en met toch een dosis humor weet de band er een succes van te maken.

Madball

Noyalty

Het blijkt echter dat de warming-up van Madball en Noyalty vergeefts was, want Korpiklaani heeft aardig wat opstartproblemen. De Finse humppametal helden zien er op het podium eigenlijk ook uit als de Dubliners die ook eens wat drugs uitgeprobeerd hebben. Opener ‘Vodka’ doet het altijd goed, doch jammerlijk genoeg is de nationale drank van Finland (en omliggende landen natuurlijk) niet verkrijgbaar. De band speelt een leuke set, hoewel het geluid opvallend slecht is en het eigenlijk een geluidsbrei wordt. Jammer, want zo vallen net de leuke folk klanken weg. Het weer en het openbaar vervoer hebben wel hun tol geeist en het publiek slinkt. Voor de echte harde bazen is er nog een after party in Aloys met Madball-tourbuddies Punishable Act, maar dat houden we maar voor gezien.

Korpiklaani