Het zijn grondleggers van metalcore zonder stijltang en ze klinken zo’n beetje als Slayer meets Bolt Thrower op een dag dat het napalm regent. Ze gedragen zich alsof ze hardcore zijn, maar klinken stiekem heel erg als thrash. Nou, dan heb ik het dus over All Out War die een nieuwe plaat uithebbengebracht. Een hoes met oorlogszuchtige paus en mannen met gasmaskers belooft inderdaad de juiste brute klanken die je verwacht bij deze heren. Into The Killing Fields heet de nieuwste en het is alles wat je ervan duft te verwachten.
Met vocalen die klinken alsof ze pijn doen trappen we af met ‘Defiance Through Fear’, waar frontman Mike Score je dus verbaast gezien de beste man in het dagelijkse leven met een heel andere stem lesgeeft in Global Studies. Interessant juist daarom, dat hij steeds kiest voor apocalytische thema’s in zijn muziek. Na een intro die klinkt als een marcheermuziek begeleid met machinegeweren barst het meteen lekker los. Op ‘Mercy Killer’ horen we die trage, stompende ritme’s weer gecombineert met messcherp gitaarwerk.De jankende gitaren op ‘Apathetic Genocide’ dragen bij aan de toch langzaam sterker wordende gevoelens dat deze band toch echt meer in de thrash hoek thuis hoort. Een stukje Cro-Mags invloed is ook nog duidelijk te horen overigens. Bij ‘Fear Those Who Claim Divinity’ hoor je toch het geluid terug dat de band eind jaren negentig ten gehore bracht. De Slayer-riffs sieren ook veel van de nummers op.
Alles klinkt zwaar en stompend, zoals de intro van ‘From Manipulation To Martyr’, wat verder als een lompe tank voortploetert. Een beetje raar is nog de nieuwe versie van ‘Curtain Call For The Crucified’ van de vorige plaat Assassins In The House Of God (och ja, All Out War helpt je graag van je religie af hoor). De track ‘Still Crucified’ is het resultaat en ondanks dat het lekker beukt, lijkt het toch alsof er behoefte was aan een filler die goed genoeg klonk om geen filler te zijn. Nog één hoogtepunt van de plaat is het op hoge tempo gespeelde ‘Into The Killing Fields’ met zompige tussenstukken. All Out war pakt het beste van een aantal genre’s en maakt hun eigen variant ervan wat echt klinkt als een kruisbestuiving die evolutietechnisch volkomen juist is. Het ene moment klinken ze als thrash en dan is het weer ongeremd moshen. Prima plaat, niks meer aan doen.
Score: 
Je kunt geen reactie achterlaten.