Eels @ De Oosterpoort, Groningen

Het concert van Eels vanavond is als enige van de Nederlandse shows niet uitverkocht. Eerder heeft Mark Oliver Everett samen met zijn band namelijk Utrecht en Amsterdam al getrakteerd op een spetterend optreden. Eenmaal in de Oosterpoort aangekomen, wordt al snel duidelijk dat ook in Groningen bijna alle kaarten verkocht zijn. Nadat de zitplaatsen tot op het balkon bezet zijn, wordt het ook voor het podium erg druk. “Vanavond wordt er vast een film over zijn moeder getoond”, zegt een bezoeker lachend, naar aanleiding van de vorige tour.

Het publiek krijgt vanavond een extra voorprogramma in de vorm van een buikspreker! Helaas voor deze man lijkt de opluchting in de zaal groot, wanneer hij en zijn vogelpop het podium verlaten. Het is tijd voor een waardig voorprogramma, dat ook vanavond verzorgd wordt door de ruige Alice Gold. Zoals eerder op deze site te lezen was, begeleidt deze vrouw met rauwe stem zichzelf met enkel een elektrische gitaar. Dit is meteen ook het minpuntje aan haar performance. Want ook al weet ze redelijk veel stijlen af te wisselen, mist er bij deze vrouw met goede stem toch echt een band. Tijdens haar show van een half uurtje staat vrijwel iedereen nog stil. Wel krijgt Alice een behoorlijk applaus, welverdiend.

De hele avond lang wordt er de meest rare zaalmuziek gedraaid, van de Duitse versie van California Dreaming, tot aan de meest foute liftmuziek. De show van Eels begint met een intro in Disneystijl. Ook vanavond heeft E zijn witte overal weer uit de kast getrokken en verdwijnt zijn gezicht achter de welbekende bandana en zonnebril. Na enkele nummers komt zijn band, vier bebaarde mannen in pak, hem ondersteunen. Al gauw is duidelijk te zien dat E in zijn element is op het podium en doet wat hij echt leuk vindt.

De setlist van vanavond lijkt sterk op die van de andere Nederlandse shows. Bij enkele nummers levert Everett zijn gitaar in en staat dan met lege handen of een sambabal op het podium. Op deze momenten wordt al snel duidelijk dat hij absoluut niet kan dansen. Toch past het marcheren op de plaats en de enkele keer dat hij het publiek opzoekt helemaal bij deze vreemde man. Wat opvalt is dat de gemiddelde fan van Eels ook geen danser is, maar eerder een ingetogen, rustige genieter. De stoelen waren sneller vergeven dan de plaatsen vooraan. Zelfs bij de nummers waar de energie van het podium spat, zijn er maar een paar mensen die een goede poging doen om te dansen. Daar komt bij dat het applaus na de ballads ook net iets harder is dan bij de andere nummers. Bij ‘In My Younger Days’ staat E in de spotlight en wordt de zaal even helemaal stil. Stiekem zien de meeste mensen het liefst dat Eels zijn gevoelige, zielige liedjes speelt.

Een paar nummers worden vanavond anders gespeeld dan we gewend zijn. Zo wordt bijvoorbeeld ‘My Beloved Monster’ een stuk sneller gespeeld, wat het nummer niet ten goede komt. Wel zijn de vrolijke covers goed gekozen en bewijst het brein achter Eels dat het goed met hem gaat. Al met al heeft de band een goede, strakke, energieke en vrolijke show neergezet. Vanavond worden er zelfs een paar handen vol waterijsjes de zaal ingegooid! Op deze manier wordt het zomergevoel tijdens het nummer ‘Summertime’ helemaal compleet en vergeet iedereen even dat de zomer al bijna voorbij is. “It’s been a pleasure, lets do this again some time!”, zijn de afsluitende woorden en daar zijn we het helemaal mee eens.

Setlist

• Grace Kelly Blues
• 3 Speed
• End Times
• Prizefighter
• She Said Yeah
• Gone Man
• Summer In The City
• Tremendous Dynamite
• In My Dreams
• In My Younger Days
• Paradise Blues
• Jungle Telegraph
• My Beloved Monster
• Spectacular Girl
• Fresh Blood
• Dog Faced Boy
• That Look You Gave That Guy
• Souljacker
• ‘Knuckles Song’
• Mr. E’s Beautiful Blues
• I Like Birds
• Summertime
• Looking Up

Encore

• I Like The Way This Is Going

Encore

• Oh So Lovely