In een redelijk gevulde Melkweg presenteert Perquisite vanavond zijn nieuwste cd: Across. Eerder is al een single uitgebracht van dit album en dat is waarschijnlijk de verklaring voor de grote drukte op deze avond. De zaal is gevuld met jong en oud als Urita het podium betreedt om het publiek op te warmen.
De drie man sterke band maakt heerlijke pop met jazzy uitstapjes. Doordat de band maar uit drie mensen bestaat ligt de focus op Urita die met een dijk van een stem het publiek probeert te entertainen, dit lukt haar aardig en ze krijgt de voorste rijen lekker mee met haar swingende nummers. Helaas blijkt het publiek niet erg veen interesse te hebben voor de artiesten en zich vooral bezig te houden met praten met elkaar, erg jammer want daardoor valt de klasse en energie die Urita met haar band op het podium laat zien in het niet. Als ze het podium verlaat wordt er toch redelijk luid geapplaudisseerd en is het publiek opgewarmd voor Perquisite.
Het duurt even voordat ze het podium betreden. Er moet blijkbaar nog veel afgesteld en geregeld worden, maar uiteindelijk komt Perquisite met zijn band eindelijk het podium op. Het publiek blijft dezelfde houding hebben als dat ze tegenover Urita hadden, hierdoor blijft er veel geroezemoes in de zaal en lijkt het optreden niet zo belangrijk te zijn als de rond galmende gesprekken. Het optreden komt redelijk statisch over. Perquisite speelt met uiterste concentratie de bas en de andere leden van de band zitten vast aan één plek op het podium. De zangeressen fleuren het nog wel op door te dansen waardoor het optreden meer dynamiek krijgt.
Zoals Perquisite al zei, gaat het op het podium anders klinken dan dat het op het album klinkt. Dit komt omdat alles live gespeeld wordt en er zo meer vrijheid ontstaat. Het tweede nummer dat gespeeld wordt is ‘Machine’, dit nummer heeft een ander gevoel, maar wordt ook nog eens met ontzettend veel zuivere power uitgevoerd. De twee zangeressen, Coco en Sanguita, die Perquisite meeneemt naar elke show laten horen dat ze een ontzettend goede stem bezitten.
Ook nummers als ‘Dead Souls’ en ‘I Rely On Me’ klinken heel anders dan op het album. Dit komt doordat de band een verrassende draai geeft aan de normale nummers, want zelfs de nummers die met de originele gastartiesten gespeeld werden, klinken anders dan op het album. Maar liefst zes gastartiesten heeft Perquisite meegebracht, onder andere Dazzled Kid, Jay Colin en Jenny Lane. Die laatste moet nogmaals vernoemd worden voor de manier hoe ze ‘Dreams of Gold’ live neer heeft gezet. Haar stem is erg sterk en zuiver, dit nummer is naast de single ‘Set Me Free’ het hoogtepunt van de avond.
Als laatste heeft Perquisite een verrassing voor ons: hij heeft als toppunt van vrijheid een jamsessie in zijn set verwerkt. Jay Collin, Coco, Sanguita, Maurino Alarcón en de band laten horen wat ze waard zijn als het om improviseren gaat. Het is een mooi moment op de avond en was misschien wel het beste moment om af te sluiten. Dit deden ze niet, als allerlaatste werd ‘Bottomline’ gespeeld, een kleine anticlimax. Dit mag de pret echter niet drukken, Perquisite heeft een dijk van een show neergezet in de Melkweg vanavond.



















Pingback: Tweets that mention Perquisite @ Melkweg, Amsterdam | ROAR E-Zine -- Topsy.com