My City Burning – Lone Wolfs

Het is niet voor niets dat je de band van de inmiddels befaamde “I’m just here for the violence” shirts inmiddels overal ziet opduiken. Deze band weet namelijk wel van wanten met een stukje furieuze metalcore. Na slechts één demo heeft My City Burning de eerste full length in de schappen liggen met de titel Lone Wolves. Dus een waarschuwing is wel op zijn plaats voor de grote namen van het genre, deze mannen komen eraan en gaan er helemaal voor.

Compromisloos barst ‘Shred And Gone’ meteen los met hakkende gitaarriffs en drums die je dwingen te bewegen. Een nummer als ‘Nine Yards’ doet je vervolgens vermoeden of Pro-Pain er wel wijs aan doet om deze gasten mee op tour te nemen. Het zou namelijk helemaal niet verrassend zijn als de oudjes helemaal zoek gespeeld worden door hun energieke voorprogramma, waarin een New Yorkse hardcore stijl bereid met een aardig stukje thrash ongetwijfeld zalen tot hoge temperaturen zal opwarmen. Vergelijk ze maar met Madball, Sick Of It All en Wall Of Jericho, dan past deze band echt wel in het rijtje.

De gitaarpartijen vliegen je om de oren bij ‘The Hardest Part Is Letting Go’, met stampende muziek en schreeuwerige vocalen die aankomen alsof de frontman je oren eraf wil bijten. Natuurlijk komen er veel hardcore clichés langs, maar dat hoort gewoon zo. Nummers als ‘Miserey Loves Alcohol’ doen het ook prima en doen ook een beetje denken aan de Britse sensatie Gallows, wat geen misse vergelijking is. My City Burning weet namelijk uit al het traditionele iets te destilleren wat vers en smakelijk klinkt. Het klinkt ook allemaal enorm strak, wat de band natuurlijk met vier jaar ervaring wel beheerst.

In 27 minuten weet My City Burning te laten horen dat deze band bij de nieuwe top hoort van de Nederlandse scene. Dat is in ieder geval momenteel waar de band staat, met een beetje mazzel schoppen ze het nog een stuk verder dan dat. Na deze plaat kan niemand meer om ze heen.

Score: