Moon & Sun – The Wild Things

Een ieder die geïnteresseerd is in vernieuwende muziek zou Moon & Sun een kans moeten geven. De uit Zweden afkomstige kunstenares Monica Tormell maakte in 2009 een EP die ze Apocalypso noemde. Omdat er geen bestaande term was die haar muziek goed omschreef, doopte ze haar stijl ook met deze titel. Een nieuwe muziekstroming was geboren. Dit jaar is Monica’s eerste album uitgekomen: The Wild Things. De releaseparty is 12 november gehouden in Amsterdam en was een groot succes. Daarvoor stond ze al in het Tropenmuseum met de Museumnacht en in december starten Monica Tormell en haar gezelschap hun eerste internationale tour.

Het album start met ‘Bo’, dat rustig begint en met behulp van percussie steeds meer kracht krijgt. Monica zingt met een enigszins hese en betoverende stem over het raken van de sterren. In het slot zijn op de achtergrond mannenstemmen te horen die doen denken aan monniken in een klooster. Er wordt rustig maar daadkrachtig gezongen, zodanig dat het een hypnotiserende werking heeft. Na ‘Bo’ volgt ‘Hunt’. Ook hier is de kenmerkende percussie te horen. Dit vind je terug in de meeste nummers van het korte album en sluit aan bij het thema: de wildernis. Vandaar natuurlijk ook de titel The Wild Things. In het bijna gelijknamige nummer ‘Where The Wild Things Are’ zingt Monica dat ze aangetrokken wordt door deze Wild Things.

In alle nummers worden eenvoudige instrumenten zonder ingewikkelde arrangementen gebruikt, waardoor de stem van Monica goed tot zijn recht komt. Het geeft een bepaalde soort rust die je als luisteraar voelt. De tekst zelf blijft ook simpel en vaak worden zinnen herhaald. Dit benadrukt de kalmte die als een doek over het merendeel van The Wild Things hangt. Het album sluit af met ‘Salt and Indigo’, waarin deze kalmte juist onderuit wordt geschopt en een duistere ondertoon heerst. Door dit nummer aan het einde van het album te zetten, wordt een rustig album toch met veel energie beëindigd.

De Zweedse Monica Tormell beschrijft haar album als volgt: ‘Het is een reis door landschappen die veranderen van prachtige uitzichten tot spookachtige scenario’s, een plek waar werkelijkheid, verbeelding en tijd samen komen’. Dit klinkt als een vage omschrijving, maar zegt precies wat het album inhoudt. Het prachtige uitzicht kan gevonden worden in de tekst van de nummers of de manier waarop deze gemaakt zijn. Het spookachtige scenario komt terug in ‘Salt and Indigo’, waarin de geluidseffecten de duisternis aanwakkeren. De term Apocalypso waarmee Monica haar muziek omschrijft is goed gekozen. Een Apocalyps refereert naar een openbaring van verborgen dingen door God aan een gekozen profeet. Zie jezelf in deze beeldspraak als de profeet, Monica als God en muziek als de boodschap. Geniet ervan.

Score: