Van 14 tot en met 17 oktober zal Reykjavik weer in het teken staan van Iceland Airwaves. De organisatie heeft dit jaar Grímur Atlason aangetrokken als nieuwe manager van het festival, hij werkte onder meer samen met Morrissey, Elbow en IJslandse helden FM Belfast. Inmiddels zijn bands als Efterklang, Joy Formidable, Mount Kimbie en Hercules and Love Affair bevestigd.   [UPDATE 30 juli] Ook Emmsjé Gauti en Rolo Tomassi reizen af naar Reykjavik.

Line-up:

JJ, Think About Life, Basia Bulat, Junip, Slagsmålsklubben, Oh No Ono, Joy Formidable, Efterklang, The Amplifetes, Agent Fresco, Bloodgroup, Cliff Clavin, Dikta, DLX ATX, Seabear, Lights on the Highway, Lára, Mínus, Oculus, Of Monsters&Men, Pascal Pinon, Reykjavík!, Sudden Weather Change, Sykur, útidúr, Who Knew, Sometime, Feldberg, Ourlives, Mugison, Hjalmar, Retro Stefson, Mammut, Ham, Bang Gang, Ensimi, Hjaltalin, Mount Kimbie, Everything Everything, The Antlers, Hercules and Love Affair, Jaakko and Jay, Tune-Yards, Alex Metric, Tunng, S.H. Draumur, Hurts, Bombay Bicycle Club, Robyn, Toro Y Moi, Silver Columns, Charlie XCX, Moderat, Le Corps Mince de Françoise, Ghostigital, Factory Floor, Emmsjé Gauti, Rolo Tomassi

Kaarten voor het festival zijn te koop via de officiële website en kosten maar 80 euro. Ook kun je via de website van Icelandair goedkoop totaalpakketten kopen, deze bevatten naast een festivalpas ook een vliegticket en hotelovernachtingen.

Voor de 25e keer wordt in Belgie de grote tegenhanger van Lowlands georganiseerd: Pukkelpop. Van 19 t/m 21 augustus zullen duizenden muziekliefhebbers losgaan bij onder meer Iron Maiden, Blink 182, Placebo, White Lies, Queens of the Stone Age en Moderat. Vandaag werd de eerste bulk namen officieel bekendgemaakt. [UPDATE 27 juli] De Belgische band Rise & Fall speelt op Pukkelpop. Ook is het tijdschema bekend gemaakt.

Line-up:

Iron Maiden, Queens Of The Stone Age, Placebo, The Prodigy, Blink-182, Limp Bizkit, The Kooks, White Lies, Mumford & Sons, Hot Chip, Jónsi, Beach House, The Low Anthem, Goldfrapp, Richie Hawtin, Plastikman, Major Lazer, Diplo, Switch, Pendulum, Boys Noize, D.I.M., Djedjotronic, Housemeister, Les Petits Pilous, Digitalism, Fake Blood, Aeroplane, Noisia, Benny Benassi, Boris Dlugosch, High Contrast, Renaissance Man, Jack Beats, Nero, Jakwob, L-VIS 1990, Riva Starr, 2manydjs, Soulwax, Magnetic Man, Caspa & MC Rod Azlan, Joker & MC Nomad, Martyn, Four Tet, NOFX, Gojira, Parkway Drive, Ill Nino, Kylesa,Megafaun, These New Puritans, OK Go, Sleepy Sun, Speech Debelle, Lonelady, Au Revoir Simone, Ou Est Le Swimming Pool, General Fiasco, Caspa, Kelis en Two Door Cinema Club, Snow Patrol, The xx, Bloody Beetroots (dj-set), Groove Armada, Band of Horses, Laidback Luke, The National, Fuck Buttons, Girls Against Me!, Jamaica, Eels, Serj Tankian, Kele, Laurent Garnier, Seasick Steve, Gogol Bordello, Foals, All Time Low, And So I Watch You from Afar, Everything Everything, Chase & Status (live), Black Rebel Motorcycle Club, Steve Aoki, Kelis, Blood Red Shoes, Yeasayer, The Cribs, Kitty Daisy and Lewis, Nosaj Thing, The Tallest Man on Earth, Local Natives, The Soft Pack, Caribou, You Me At Six, The Drums, Pulled Apart by Horses, Fat Freddy's Drop, The Toy Dolls, 3OH!3, Danko Jones, Raised Fist, Dominique Young Unique, Snow Patrol, Mark Lanegan, Henry Rollins, Deadmau5, De Jeugd Van Tegenwoordig, Kate Nash, Die Antwoord, Erol Alkan, Ellie Goulding, Marina & The Diamonds, Band of Skulls, Laura Marling, Darwin Deez, Flying Lotus, Holy Fuck, Jaga Jazzist, The Bear That Wasn't, School Is Cool, Vermin Twins, Harvey Quinnt, The Black Box Revelation, Goose, The Tellers, Meuris, Flip Kowlier, Isbells, The Aggrolites, Thrice, Ash, Uffie, Proxy, Biffy Clyro, Minus The Bear, Miike Snow, Stornoway, Shameboy, Balthazar, Fanfarlo, Skindred, Sound Of Stereo, The Van Jets, Matt & Kim, Mintzkov, Superlijm, Pulled Apart By Horses, Blue October, Chapel Club, French Horn Rebellion, Kapitan Korsakov, Frightened Rabbit, Netsky, Eat Lions, The Tallest Man on Earth, The Soft Pack, Tinie Tempah, Washed Out, Alain Johannes, Dominique Young Unique, Surfer Blood, VILLA, Paranoiacs, The Bookhouse Boys, Toro y Moi, We Have Band, Hurts, Funeral Party, Drums Are For Parades, The Go Find en The Sore Losers, We Are Scientists, Twin Atlantic, MC David Galle, Ter Bescherming van de Jeugd, Glenn Wool, Han solo, Hakims of Comedy, MC Bart Cannaerts, Freddy De Vadder, Henk Rijckaert, Gili, Steven Mahieu, Bert Gabriëls, Jamie Kilstein, Thomas Smith

De afgelopen week waren we aanwezig bij Anne Clark en Wavves, maar stonden we vooral vooraan bij de festivals. Dour, Zwarte Cross, De Affaire en Melt!: wij waren erbij om verslag te doen. Daarnaast bleven de nieuwe Scissor Sisters en 36 Crazyfists niet onopgemerkt.

Deze week zijn we aanwezig bij DJ Shadow, maar verder blijft het akelig stil. Ook voor ons even vakantie! Voor de laatste actualiteiten voeg je ons natuurlijk toe op Twitter, Facebook of Last.FM.

Dat lo-fi aan populariteit heeft gewonnen konden we al zien aan de belangstelling van optredende artiesten in het genre. Vanavond weet Wavves de bovenzaal van Paradiso op de valreep zelfs uit te verkopen, wat mede dankzij King of the Beach zal zijn. Door de immense rij die buiten staat, Wu-Tang Clan treedt in de benedenzaal op, duurt het iets langer voordat iedereen binnen is en dus begint het optreden iets later dan gepland.

Het drietal heeft er zin in en knalt er gelijk in met een paar stevige nummers. De meeste mensen kunnen niet stilstaan en dansen vrolijk mee, dit terwijl er kwalitatief een en ander aan te merken valt op de performance van Wavves. Ook als we de gitaar die iets te hard afgesteld staat wegwuiven als argument, krijg je nog steeds het idee dat je aanwezig bent bij een oefensessie in een brakke garage. De power en geliktheid van de albums komt hierdoor maar zelden over en wat overblijft is niet meer dan een 'aardig' bandje.

We herinneren ons allemaal de dood van Jay Reatard nog wel van afgelopen januari. Twee van zijn bandleden bezetten nu de drums en basgitaar in Wavves. Drummer Billy Hayes heeft de nare eigenschap om te denken dat hij erg grappig is en plaatst zo mogelijk op elk moment een matige grap, vervelend. Nummers als 'King of the Beach', 'Super Soaker' en 'To The Dregs' springen eruit, maar maken weinig goed in de set die nauwelijks drie kwartier duurt. Jammer, want King of the Beach zal hier nog veel gedraaid worden, ondanks het matige optreden.

De laatste dag van Melt! Festival 2010 is aangebroken. Het is voor ruim 25.000 mensen de laatste dag om lekker te genieten en het programma leent zich hier dan ook goed voor. Zo zullen Johnossi, Post War Years, Broken Bells, Fucked Up, Goldfrapp, Fake Blood, Massive Attack en Black Mountain een optreden verzorgen.

Deze laatste dag is nog steeds warm. Hoewel de weersvoorspellingen op een iets lagere temperatuur hadden ingezet stijgt het kwik vandaag wederom boven de 30 graden. Met verbrande lichamen en uitgeputte gezichten zit of hangt iedereen dan ook een beetje bij Kings of Convenience. De Bench Gemini Stage is niet een perfecte setting voor dit optreden, toch past de muziek prima bij het weer en zingen veel mensen mee. Het is jammer dat we de band vorig jaar op Iceland Airwaves in een kerk zagen spelen, want nu valt een deel van de intimiteit en akoestiek weg waardoor het automatisch een minder optreden is dan destijds.

De blije legopop van Slagsmalsklubben moet het publiek dan opzwepen. Dit lukt prima, maar het is iets te eentonig en blij om tot een goed optreden uitgeroepen te worden. Na twee liedjes weten we het wel, misschien heeft het gezelschap iets te vaak hun gezicht laten zien de afgelopen jaren?

Een naam die we nog niet zo vaak hebben kunnen zien is Broken Bells. Dit superduo bestaat uit een bandlid van The Shins en iemand van Gnarls Barkley. De opbouwende indie is typisch, maar blijft lekker hangen. Broken Bells is verfrissend en lokt tijdens het optreden continu voorbijgangers naar het podium. Binnenkort staat de band in de Melkweg.

De zon begint inmiddels te zakken en het is tijd voor Goldfrapp. Het nieuwste album Head First zag in maart het levenslicht en het zijn dan ook veel nummers van dit matige album die in de beginfase voorbijkomen. Het publiek staat nog wat twijfelend te kijken en heeft door het gebrek aan echte hits genoeg tijd om de zonsondergang in combinatie met de lichten te bewonderen. Pas als er ouder materiaal voorbijkomt beginnen de eerste rijen flink te stuiteren en lukt het Alison Goldfrapp om bij iedereen een lach op het gezicht te toveren. Toch mist er echte dynamiek in de muziek en kan dit niet het beste optreden zijn dat de band ooit gegeven heeft.

Al snel stroomt de ruimte voor de Converse Mainstage vol voor Massive Attack. De nieuwste plaat Heligoland kreeg lovende recensies en na ruim 20 jaar weet Massive Attack nog steeds een goede show neer te zetten. Helaas is het overduidelijk een routineklus. De band gaat steeds vaker de wereld rond, waarbij we niet kunnen zeggen dat de shows een stuk vernieuwender worden. Ook een overkill misschien?

Fake Blood bespeelt de mensen deels gelijktijdig met Massive Attack bij de naastgelegen tent. De standaard electro lijkt hier op veel fans te kunnen rekenen, want van voor tot achter gaat de boel compleet los. Voor ons is het tijd om naar de camping te kruipen, want morgen rijden we weer terug naar Nederland. Deze editie van Melt! was iets te warm om volop van de muziek te kunnen genieten, maar de omgeving biedt genoeg afleiding.

Het is wat: bijna zeven uur rijden voor een festival. Melt! Festival vindt plaats in de buurt van Leipzig, Duitsland. Het is al een tijdje uitverkocht en de eerste dag van het hippe festival begint met namen als Two Door Cinema Club, Jónsi, The XX, Health, Yeasayer en Autokratz. Dit schijnt gelijk de warmste dag te worden, dus tussen alle fijne muziek door is het zaak om genoeg bij te tanken.

Die zeven uur rijden worden er door files helaas bijna tien. Hierdoor missen we acts als Bonaparte, Jónsi, Two Door Cinema Club en Health. Als we het terrein op komen lopen staat Yeasayer al in de startblokken. Wat op plaat zuiver en origineel klinkt is live iets minder indrukwekkend. De Intro Zelt-tent heeft de hele dag op kunnen warmen, het kwik steeg boven de 35 graden, en het is dan ook niet gek dat veel mensen bij de ingang blijven staan om toe te kijken. Het is niet sterk genoeg om lang te kunnen boeien en we besluiten de extreme hitte te verruilen voor wat verkoeling.

We zijn nu wel op tijd om The xx aan het werk te zien. De minimalistische band staat geprogrammeerd op de Converse Mainstage en weet duizenden mensen in te pakken met een goede liveshow. Het gezelschap speelt de nummers van debuutalbum xx met overtuiging en hoewel veel mensen al onder invloed zijn voor de dance die vannacht komen gaat, lijkt iedereen toch helder genoeg te zijn om de kwaliteit van de muziek te kunnen waarderen.

De Bench Gemini Stage biedt onderdak aan de frontman van Bloc Party: Kele. Met een eigen band maakt de zanger een slappe vorm van dance die toch aansluiting blijkt te vinden bij het publiek. Het is duidelijk dat tracks van The Boxer zonder Kele's bekendheid weinig aandacht hadden gekregen, nu gebruikt hij zijn ervaring van Bloc Party voor een energieke show. Hij danst, rent en springt heen en weer over het podium en zoals we vaker zullen zien dit weekend, is de gehele tent los aan het gaan. Na een cover van Bloc Party is het tijd om deze matige act te verlaten.

Het is aan Foals om het hoofdpodium te laten rocken. Gezien het tijdstip, het is inmiddels bijna twee uur 's nachts, zijn veel mensen al bij een dance-act te vinden maar het terrein staat toch halfvol als de Britten het podium betreden. Er komt een mix van oud en nieuw materiaal voorbij en de voorste rijen gaan flink los. De nummers van Total Life Forever slaan het beste aan en het lijkt erop dat de band moet teren op dit succes. Het blijft een mooie gewaarwording om een podium op een terrein als dat van Melt! te zien. De lasers stralen over het podium en de oude machines die gebruikt werden om bruinkool af te graven worden belicht van alle kanten.

De rest van de nacht wandelen we heen en weer langs Autokratz, Booka Shade en Martyn vs. Kode9. De vele drugsgebruikers zijn tevoorschijn gekomen en de één gedraagt zich nog gekker dan de ander. Voor de tweede dag is regen voorspeld dus we hopen maar dat alles dan een beetje afgekoeld is.

De eerste namen voor Le Guess Who? 2010, dat zal plaatsvinden van 24 tot en met 28 november, zijn gespot. Niemand minder dan onder meer [UPDATE 19 juli] Ook Broken Social Scene, Growing en The One Ensemble ft. Daniel Padden zullen de planken van diverse podia in Utrecht betreden.

Line-up:

Swans, James Blackshaw, Subtitle, Dimlite, Alasdair Roberts, Fitz, Beach House, Sharon van Etten, Menomena, Ganglians, Trembling Bells, Elephant Micah, The Talles Man On Earth, Ty Segall, Tu Fawning, Voice of the Seven Thunders, Junip, Caribou

Op 10 en 11 september van dit jaar vindt op Flughafen Tempelhof het Berlin Festival plaats. Verschillende artiesten uit binnen- en buitenland zullen er acte de présence geven. Voor een schamele 59 euro ben je in het bezit van een passe-partout, dat recht geeft op twee dagen bandjes kijken. Onder meer Editors, LCD Soundsystem, Peaches en Caribou zullen hun kunsten komen vertonen. [UPDATE 13 juli] Ook Fatboy Slim, De Staat, Cast of Cheers, Kimono, Boemklatsch, Yes Cadets, Rich Aucoin, Bon Homme, Fang Island en Shadow Dancer doen Berlijn aan. Why? heeft helaas gecanceld.

Line-up:

Editors, LCD Soundsystem, Tricky, Peaches, Soulwax, Boys Noize, Fever Ray, Caribou, Lali Puna, Blood Red Shoes, Adam Green, Seabear, The Wedding Present, Atari Teenage Riot, Gonzales, 2 Many DJ's, Port O'Brien, Herman Düne, Superpunk, Junip, Erol Alkan, Housemeister, Les Petits Pilous, Das Glow, MIT, Djedjotronic, Strip Steve, Jesse, The Megaphonic Thrift, Zola Jesus, We Have Band, Le Corps Mince de Françoise, Hot Chip, Robyn, Baby Monster, Neon Indian, Barbara Panther, Norman Palm, Spleen United!, Goose, Fatboy Slim, De Staat, Cast of Cheers, Kimono, Boemklatsch, Yes Cadets, Rich Aucoin, Bon Homme, Fang Island, Shadow Dancer

Kaarten zijn te koop via de website van het festival en wie nu via de NS een retourtje voor het nachtnet koopt rond die datum is weinig kwijt. Tevens vindt in dezelfde week de Berlin Music Week plaats, dus een mooie gelegenheid om naar de hoofdstad van ons buurland af te reizen.

De afgelopen week waren we aanwezig bij Death By Stereo, Japandroids, Cypress Hill en Good Charlotte. We bezochten Metropolis Festival, Peacedog, en Exit in Servië. De nieuwe platen van We Are Scientists, Burning Love en Kylie Minogue kwamen voorbij.

Deze week zijn we aanwezig bij Nada Surf, Xavier Rudd, Dour, Melt! en Masters of Rock. Voor de laatste actualiteiten voeg je ons natuurlijk toe op Twitter, Facebook of Last.FM.

Viral Radio is niet alleen een van de leukste feestjes op het gebied van elektronische muziek, het is ook een opstapje voor veel dj's. Op 2 t/m 4 september van dit jaar zal het Viral Radio Festival opnieuw plaatsvinden en de eerste namen liegen er niet om. Zo zullen Gonjasufi, The Gaslamp Killer, Knalpot, Ras G, Juha, Cinnaman en Darkstar er acte de présence geven.

De afgelopen week waren we aanwezig bij Snoop Dogg, NOFX, Coheed and Cambria, Chromeo en The Gaslight Anthem. We bespraken de nieuwe Stone Temple Pilots, Ozzy Osbourne en Parkway Drive, maar trotseerden ook de hitte op Parkpop, Reuring Cityslam, Rockin' Park en FortaRock. Een weekoverzicht.

Deze week zijn we aanwezig bij Pavement, Cypress Hill en natuurlijk het Exit Festival in Servië. Voor de laatste actualiteiten voeg je ons natuurlijk toe op Twitter, Facebook of Last.FM.

Rotterdam heeft een topweekend. De eerste twee etappes van de Tour De France starten in de havenstad en vandaag vindt ook nog eens het Metropolis Festival plaats. Met lekker weer en hopelijk veel nieuwe muzikale ontdekkingen belooft het een heerlijk dagje te worden. Wij beginnen de dag als Hef & Önder net met hun laatste nummer bezig zijn.

We kiezen er vervolgens voor om met Orchestre Poly-Rythmo de Cotonou te genieten van het heerlijke weer. Deze Afrikaanse band speelt een mengelmoes van exotische stijlen en laat veelvuldig bekende nummers in dit gekke jasje voorbij komen. Iedereen ligt of zit er relaxt bij en aan de meedeinende hoofden te zien valt de muziek goed in de smaak.

Tim Knol is helemaal hip en ontbreekt ook vandaag niet in de line-up. Hoewel het op plaat niet echt mijn ding is weet de olijke dikkerd vandaag een positieve indruk achter te laten. De jongeling speelt, onder leiding van een band die duidelijk op elkaar ingespeeld is, zijn liedjes met verve. Het applaus na afloop is dan ook verdiend, Tim Knol is in korte tijd uitgegroeid tot een rasartiest.

Nee, geen Jack Parow, maar Beans & Fatback voor ons. De 3FM Serious Talent Stage ligt er verlaten bij, maar the show must go on. Het lukt de band niet om met catchy deuntjes, die lang geleden voor volle zalen zorgden, het publiek anno 2010 mee te krijgen. Er wordt vooral verveeld naar het gezelschap gekeken en de drumsolo met twee drummers slaat helemaal nergens op. Beans & Fatback hoef ik voorlopig niet meer terug te zien.

Namen als Smashing Pumpkins, The Prodigy en The XX schieten voorbij op de schermen naast het hoofdpodium. Welke band zal er van dit jaar toegevoegd worden aan dat rijtje? Wellicht Japandroids. De Canadese noise band staat vandaag in de The Garden-tent geprogrammeerd. Het is al snel duidelijk dat deze band eigenlijk in een intiem zaaltje beter tot zijn recht komt, toch is dit één van de betere shows vandaag. Mensen die voor het eerst in aanraking komen met de band kijken geboeid toe hoe het werk van Post-Nothing live tot zijn recht komt.

Van noise naar Syrische volksmuziek. Omar Souleyman zorgt tijdens deze editie van Metropolis voor de ultieme verbroedering. Alle aanwezige culturen staan dansend voor de Workers Stage en dat terwijl Souleyman niet veel meer doet dan gebaren dat de handjes de lucht in moeten. Aan materiaal heeft de in traditionele klederdracht gehulde Syriër geen gebrek: meer dan 500 live- en studio-albums (500 ja!!) werden onder zijn naam uitgebracht. Voorlopig zullen we deze dans-sessie niet snel vergeten, op donderdag 8 juli kunnen we het in Doornroosje nog eens overdoen.

De laatste act die we nog even kort meepakken is Brother Ali. Deze Amerikaanse rapper is albino en zal zich dan ook goed hebben moeten ingesmeerd met deze hitte. Zijn teksten gaan vooral over gelijkheid, iets wat komt omdat hij vroeger veel is gepest vanwege zijn witte huid. Hoewel misschien niet voor iedereen even boeiend kun je niet ontkennen dat de man een goede flow heeft.

Ook dit jaar heeft de organisatie van Metropolis weer goed om zich heen gekeken. Zoals altijd zet het festival in op ontdekkingen in tegenstelling tot veel andere gratis festivals. Volgens Stevie Wonder moeten verschillende culturen bij elkaar samenkomen op dit soort evenementen om een betere wereld te creëren, daar is Metropolis een schoolvoorbeeld van.

De Canadezen van Chromeo timmeren al een aantal jaren aan de weg en zullen in september hun derde langspeler uitbrengen. Vanavond staan ze voor een goedgevulde Paradiso om het publiek flink te laten dansen op de hippe vorm van funk. Het is binnen in elk geval niet koeler dan buiten zolang de heren op het podium staan.

Chromeo bestaat uit P-Thugg, de forse kerel die de toetsen en talkbox bedient en Dave 1, de gitarist en zanger. Tijdens het optreden komen gemengd nummers van debuutalbum She's In Control en opvolger Fancy Footwork voorbij. Het duurt even voor de energie van de eerste rijen overslaat naar de rest van de zaal, maar dan is er geen houden meer aan. Overal dansen, bewegen en funken mensen alsof we even terug zijn in de jaren tachtig.

De talkbox is anno 2010 niet vaak meer te zien en horen, P-Thugg heeft er zijn handelsmerk van gemaakt. Hij spreekt de dansende massa een aantal keren toe met de slang in zijn mond, wat erg grappig en opzwepend overkomt. De zweetdruppels vliegen in het rond en meermaals probeert iemand verkoeling te zoeken door bier door de lucht te gooien.

Als kers op de taart krijgen we een paar nieuwe nummers te horen, die overigens ook al op de MySpace van het duo te bewonderen vielen. 'Night By Night' en 'Don't Turn The Lights On' vallen allebei goed in de smaak, maar het is de eerste die als potentiële hit genoteerd kan worden. Dave 1 is goed bij stem en het samenspel van de heren is fantastisch, iets wat ook wel moet om de muziek van Chromeo tot zijn recht te laten komen.

Het duo heeft een prima show weggegeven en voor de mensen die naar Exit, Balaton Sound, Dour, Melt! of Lovebox afreizen om deze band mee te pakken. Prima festival-act die nog wel een stukje groter mag groeien.

Een jaar of zeven geleden kwam ik in aanraking met Coheed and Cambria. Tijdens Reading Festival zag ik de band voor het eerst en net als de rest van het publiek was ik overdonderd. Vanavond staat de band in de Melkweg en staat de Oude Zaal goed gevuld.

Het is aan HORSE the band om de avond te beginnen. Aan de reacties te zien lijken weinig mensen deze energieke band te kennen. Volgens de bandleden moeten we de muziekstijl als nintendocore omschrijven, wat misschien nog wel het dichtst in de buurt komt ook. "Hi we are HORSE the band and we play songs" is een van de vele flauwe opmerkingen die zanger Nathan Winneke maakt. Een groepje fans gaat flink los en gedurende het hele optreden zien we een kleine pit tussen de eerste rijen. Kwalitatief is HORSE the band geen hoogstandje, maar voor een grote glimlach en energie zorgen de heren zeker. Misschien een beetje misplaatst bij Coheed and Cambria.

De ombouwpauze duurt, zoals we gewend zijn bij de Melkweg, lang en als de lichten uitgaan horen we door de portofoon bij de geluidstafel "Fuck, they're still outside, play some music!" De lichten gaan weer aan en na nog eens vijf minuten komen Claudio Sanchez en de rest van de band op het podium. Er is een poging gedaan om leuke visuals achter de band te projecteren, maar dit is van zulke erbarmelijke kwaliteit dat het beter weggelaten had kunnen worden.

Gelukkig horen we al snel wat oudere nummers en wordt er naar verhouding weinig van het laatste album Year of the Black Rainbow gespeeld. Dit nieuwste album vertelt de prequel van de vier reeds uitgebrachte hoofdstukken van de comic-serie The Armory Wars. Het geluid is een stuk anders dan we gewend zijn en het is aan de reactie van het publiek te zien dat nummers als 'Welcome Home' en 'A Favor House Atlantic' op de meeste respons kunnen rekenen.

Waar wel nog steeds iets over valt te zeggen is de podiumpresentatie. Ooit stuiterde Claudio als een ongeleid projectiel over het podium, nu doet hij zijn haarband af en toe om even oogcontact te maken. Daarnaast worden veel hoge noten aan het publiek overgelaten, oude truc maar bij de muziek van Coheed and Cambria werken deze stukken juist als climax. Desondanks is het voor velen een ruime anderhalf uur van meezingen en genieten, want instrumentaal zit het na al die jaren nog steeds prima in elkaar.

NOFX is niet de enige die een zaal in de Melkweg uitverkoopt vanavond. Niemand minder dan de inmiddels 38-jarige Cordozar Calvin Broadus, ofwel Snoop Dogg, heeft de grote RaboZaal zonder moeite weten uit te verkopen. Het is wat vervelend om een half uur langer te wachten dan gepland, maar rond half elf betreedt het ex-Crips lid de planken.

Na een intro, waar beelden van Scarface met beelden van Snoop Dogg vermengd zijn kan het feest beginnen. Al snel merken we dat Snoop vooral de grote hits in de setlist gestopt heeft. Hij komt op met 'The Next Episode', waarna al snel 'P.I.M.P.' volgt en het publiek vrolijk kan meezingen. Zoals we van de lange rapper gewend zijn is het niet een avondje toekijken, maar worden we goed bij het optreden betrokken. Tussen en tijdens de nummers wordt vaak de interactie opgezocht en met succes.

De bekende microfoon verlaat Snoop bijna geen moment, maar de zonnebril gaat na een tijdje toch echt af. Voor de vrouwen komt 'Sensual Seduction' voorbij en als er "What I really like you to do is..." gezegd wordt, klinkt 'Drop It Like It's Hot' vanuit alle hoeken van de zaal.
Ergens rond de helft van de set komt Snoop zo trots als een pauw met een groot oranje-shirt waar zijn naam op staat naar voren lopen. De rapper had op Twitter al aangekondigd zo'n shirt nodig te hebben vanavond. Onder luid gejoel trekt hij zijn jasje en t-shirt uit om deze voor het oranje exemplaar te ruilen. Hij heeft er ook een oranje zonnebril bij en minutenlang klinkt er een luid 'Olé olé olé olé, we are the champions, we are the champions' door de zaal, waarbij de rapper gebaart hoe hard of zacht het gezongen moet worden.
De camera's schieten nog meer dan de rest van het optreden de lucht in en al snel heeft iedereen een pixelig aandenken van een van de bekendste rappers in een oranje-shirt. Een mooi gebaar van de zanger komt als hij Phil, naar eigen zeggen zijn homeboy, het podium op roept. Phil is blijkbaar een oude fan die nu in een soort gepimpte rolstoel zit en een nummer mag meegenieten op het podium.

Wie Snoop Dogg nog nooit gezien heeft verwachtte misschien iets anders vanavond, maar bij dit soort optredens gaat het meer om het entertainment-gehalte. Iedereen heeft een dikke anderhalf uur kunnen genieten van een schoolvoorbeeld van een hiphopshow. Die wietlucht die na afloop in onze kleren zit wassen we er thuis wel uit.

De afgelopen week waren we aanwezig bij Festival Mundial, TMF Awards Festival en bezochten we Sticks in Zwolle. We spraken met Deftones en bespraken de nieuwe cd's van Foals, Kula Shaker, I Am Kloot en Pendulum.

Deze week zijn we aanwezig bij Snoop Dogg, Unearth, Chromeo en Midlake. We brengen ook een bezoek aan Peacedog, FortaRock en Metropolis. Voor de laatste actualiteiten voeg je ons natuurlijk toe op Twitter, Facebook of Last.FM.

Na Ahoy en de Heineken Music Hall besloot TMF in 2008 dat het tijd was voor iets nieuws. De TMF Awards werden vanaf 2009 uitgereikt tijdens een eigen festival, waarvan de eerste editie plaatsvond onder de Erasmusbrug in Rotterdam. Dit jaar is er als locatie gekozen voor het Volkspark in Enschede, wat met het warme weer een prima onderkomen blijkt.

Door wat gehannes met de bus komen we het zonovergoten terrein op als Valerius net bezig is. De Amsterdamse band maakt vrolijke poprock liedjes die aardig uit de verf komen. Frontman Jesse Nambiar lijkt een ware chickmagnet en hoewel 'Whenever' het goed doet, barst het gegil tijdens hit 'She Doesn't Know' pas echt los. Aanstekelijke muziek, prima band.

Bij de Mainstage is het intussen tijd voor Nick & Simon. De vriendjes van Jan Smit doen het prima maar zetten vandaag een slecht optreden neer. Vooral Nick moet moeite doen om de gewenste tonen te halen. De fans lijken hier niet mee te zitten want er wordt veelvuldig meegezongen.

Wie van de Mainstage naar de Superchart stage wandelt wordt even flink doof gemaakt wanneer de (monotone) Dance stage gepasseerd wordt. Zelfs op Mystery Land en Dance Valley heb ik het niet zo hard gehoord als hier, onbegrijpelijk met zoveel jonge bezoekers.

Onder het motto 'een goed begin is het halve werk' begint Diggy Dex zijn optreden op de Superchart stage. Zijn grootste hit 'Slaap Lekker (Fantastig Toch)' voert hij ook live uit met Eva de Roovere. De liveband die Diggy mee heeft genomen is leuk, maar verhindert niet dat de aandacht snel verslapt.  Het publiek wordt leuk bij de show betrokken, iets wat de meeste artiesten vandaag doen, zo blijkt later.

Met de nieuwe frontman gooit Di-Rect het over een andere boeg. In al die jaren is er eigenlijk weinig veranderd aan de opzet van de band: catchy rockliedjes met een flinke scheut pop. Toch zijn er nog steeds hordes fans die meezingen en wellicht kennen sommige bezoekers Tim Akkerman niet eens.

Tijdens Destine en Dio, Flinke Namen en The Opposites besluiten we in de schaduw even te genieten van een prima hamburger en te walgen van een smerig festivalpatatje. Uit de Superchart stage naast ons klinkt een hoop gegil tijdens 'In Your Arms' maar hoe goed de muziek van Destine ook geproduceerd is, de stem van frontman Robin is tenenkrommend slecht.

Gelukkig is daar Stereo, de winnaar van tv-programma Rock Nation. Onder leiding van zangeres Astrid Kunst presenteert de band opzwepende poprock, welke met veel enthousiasme overgebracht wordt. De frontvrouw weet goed te overtuigen met haar rauwe stem tijdens 'Last Forever' en 'Unexpected'.

De oude rotten van Kane hebben een routineklus aan het optreden op de TMF Awards. De band van Dinand Woesthoff won in 2000 zijn eerste TMF Award en is sindsdien onderdeel van het meubilair geworden. Toch staat er op het podium een band waar Nederland er maar weinig van heeft gekend. Alsof Kane in een vol voetbalstadion staat te spelen wordt het publiek opgezweept en getrakteerd op de vele hitjes die de band heeft gehad. Meezingmomentje voor de oudere generatie, die als ze geluk hebben een zweetdruppel van Dinand op kunnen vangen.

De afsluiter op de Superchart stage is Gabriella Cilmi. Onlangs stond ze nog in een vol Paradiso, vandaag in een volle tent. Hoewel het genre misschien redelijk afgezaagd is, brengen nummers als 'Sweet About Me' en 'On A Mission' bij menigeen een glimlach op het gezicht. Leuke zangeres, vrolijke muziek en een dijk van een stem.

Inmiddels is het tijd om te kiezen: 30 Seconds To Mars of The Partysquad? De oudere generatie kiest voor de Mainstage, de jongere voor de eentonige wobblemuziek van de Dance stage. Jared Leto had ten tijde van het debuutalbum niet kunnen voorspellen ooit tijdens het TMF Awards Festival te spelen. Tijdens Pinkpop drie jaar geleden werd het optreden een blamage: de frontman was slecht bij stem, dacht in Kopenhagen te zijn in plaats van Landgraaf en het weer zat ook al niet mee. Vandaag is het anders. Als een echte rockband beweegt de zanger energiek over het podium en blijkt inmiddels een aardig nootje te kunnen zingen. Dat de muziek wat meer mainstream is geworden is jammer voor de diehard fans, maar lijkt de band beter te passen.

Wie vooroordelen over het TMF Awards Festival heeft zou er zelf een keer heen moeten gaan. Je krijgt weliswaar geen optredens van een uur, maar er is genoeg te zien wat best te pruimen valt. Voor drie tientjes krijg je een twintigtal artiesten voorgeschoteld, wat natuurlijk geen geld is. Het eten en drinken is er goed betaalbaar, met als klein minpuntje dat bij een aantal bars de flesjes drinken al rond negen uur waren uitverkocht.

Winnaars TMF Awards 2010

• Beste live act: Kane
• Beste video: The Opposites ft. Sef & Gers – Broodje Bakpao
• Beste man: Jan Smit
• Beste vrouw: Esmée Denters
• TMF Borsato Award: Waylon
• TMF Superchart Award: The Opposites ft. Sef & Gers – Broodje Bakpao
• TMF Pure Award: The Opposites
• TMF Dance Award: Tiësto

Sinds 1988 konden metal-liefhebbers elk jaar uitkijken naar Wâldrock. Vandaag is bekendgemaakt dat na 22 edities het festival van de jaarkalender afgehaald kan worden. Volgens de organisatie zijn de bands niet meer te betalen. Jammer, want met artiesten als Slayer, Dream Theater, Iron Maiden, Deftones en Sepultura heeft het festival altijd voor een hoop bezoekers kunnen zorgen.

Ook wij van ROAR E-Zine waren sinds 2004 aanwezig in Bergum om verslag te doen. Voorlopig koesteren we FortaRock maar, dat als enige metalfestival overblijft.

• Recensie 2004
• Recensie 2005
• Recensie 2006
• Recensie 2007
• Recensie 2008
• Recensie pre-party 2009
• Recensie 2009

Helaas zijn sommige foto's in de loop van de jaren verdwenen.

Op zondag 4 juli van dit jaar zal het Zuiderpark in Rotterdam, naast Ahoy, weer in het teken staan van Metropolis Festival. Elk jaar valt hier genoeg te ontdekken en het beste van alles: het is gratis! In het verleden stonden er al bands als Xavier Rudd, Mando Diao, The Killers, Blood Red Shoes en vorig jaar The XX. [UPDATE 23 juni] Met Fresku is de line-up compleet, hij zal Chrome Hoof vervangen.

Line-up:

Baroness, Japandroids, James Yuill, Here We Go Magic, The Strange Boys, The Hickey Underworld, Omar Souleyman, Chief, Tim Knol, The Mad Trist, Little things that kill, BASKERVILLE, REDTRACK, Beans & Fatback, Hef & Turk, Internationals, Adam Green, The Hype, Pam Feather, Babylon Circus, Brother Ali, Orchestre Poly Rythmo de Cotonou, Hausmagger, Jack Parow, Accelerators, Fresku

De afgelopen week waren we aanwezig bij Stone Sour, Deftones, Marina and the Diamonds, Tegan and Sara en natuurlijk Muse. We spraken met de organisator van FortaRock, beschreven de nieuwe Two Door Cinema Club, Pulled Apart By Horses en de nieuwe Sticks.

De komende week zijn we aanwezig bij onder meer Rockin' Park en Parkpop. Voor de laatste actualiteiten voeg je ons natuurlijk toe op Twitter, Facebook of Last.FM.