Sinds de Fatboy Slim remix van 'I See You Baby' is Groove Armada niet meer weg te denken uit de muziekwereld en het succesvolle duo, meestal met band, reist dan ook veel de wereld rond. Vanavond staan Andy Cato en Tom Findlay in Paradiso, om het nieuwe album Black Light te promoten.

Waarschijnlijk hebben de leden van Groove Armada gebruik gemaakt van de NS, want het duurt maar liefst 50 minuten langer dan gepland om het podium te bereiken. Met een enorm versierd podium vraag je je af waar dit de rest van de dagen was, hoewel het bij Hot Chip ook al beter gesteld was dan woensdag en donderdag. De eerste track van het album, 'Look Me In The Eye Sister' dient ook vanavond als opener en wat we helaas gelijk opmerken is dat er meegezongen wordt met een bandje.De stem van zangeres Saint Saviour is vergelijkbaar met die van Robyn en live helaas ook net zo beroerd.

Het publiek lijkt de eerste nummers wat afwachtend, maar als na de derde track de lasers door de zaal gaan en de stroboscopen nog meer gebruikt worden dan voorheen durft iedereen wat losser te worden. Gelukkig maakt de zanger ten opzichte van de stem van Saint Saviour een hoop goed. De eerste single 'I Won't Kneel' slaat goed aan en ook oudgediende 'Easy', van het album Lovebox wordt goed ontvangen. Andy Cato vertelt tussendoor dat de band blij is na zo'n lange tijd weer terug te zijn in Paradiso, het laatste optreden van Groove Armada in de poptempel dateert alweer uit 2004.

In het laatste deel van de set lijken de bezoekers eindelijk helemaal wakker geschud en wordt er zelfs op de bovenste verdieping volop gedanst. Als Andy Cato de trombone er dan bij pakt weet iedereen dat het tijd is voor het meest bekende nummer: 'Superstylin''. Nog één keer gaat het dak er helemaal af en hoewel er nog hoopvol op een tweede toegift gewacht wordt, gaan de lichten na bijna anderhalf uur speeltijd toch aan.

Op de vocalen van Saint Saviour na heeft Groove Armada opnieuw bewezen een zeer goede liveband te zijn door te zorgen voor een optreden dat in alle opzichten tot in de puntjes is uitgewerkt. Jammer dat de organisatie alleen bij Hot Chip en Groove Armada heeft laten zien een goede lichtshow neer te zetten maar voor ons, en waarschijnlijk voor alle bezoekers, is 5 Days Of 2010 meer dan geslaagd!

Na 2005 en 2006, is Hot Chip ook in 2010 opnieuw gevraagd voor 5 Days Off. Het vijftal heeft ontelbare keren in Nederland gestaan en met dank aan One Life Stand weten ze ook vandaag uit te verkopen. Met het vierde album lijkt de Engelse formatie hun succes nog meer gevestigd te hebben. Maar zijn ze misschien iets te toegankelijk geworden? Het is een plaat die wij wel lekker vonden klinken, maar zeker niet overtuigend genoeg.

Net als alles op 5 Days Off is ook vandaag redelijk aangepast, later dan afgesproken komen de mannen het podium op. Ze hebben tijdens de tour een live-drummer meegenomen en hierdoor knallen ze meer dan voorheen. "Sorry voor iedereen die ons eerder heeft gezien, maar we hopen dat jullie het niet erg vinden om hetzelfde te zien. Dit is in elk geval een nieuw nummer..." laat frontman Alexis Taylor weten. Met zijn aparte stemgeluid is hij de grootste kracht van de electrorockers.

De groep moet het vooral hebben van de vreemde samenstelling. Het lijkt namelijk een vreemd zooitje op het podium. De een heeft een mooi pak aan, de ander heeft een simpel shirt en de frontman is gekleed in een kleurig trainingspak. Ook het samenspel valt erg tegen, allen zijn ze erg met hun eigen instrumenten (percussie, toetsen tot zelfs sambaballen) bezig. Er is geen communicatie op het podium. Desondanks beheersen de bandleden hun instrument(en) perfect.

Het publiek geniet gulzig van het optreden. Er wordt hevig gesprongen, er wordt gecrowdsurfd en er worden ballonnen de zaal ingeworpen. Vooral de nummers van hun klapper Made in the Dark krijgen het publiek volledig wild. Toch zijn deze momenten schaars en werd er, zo horen we na afloop in de wandelgangen, door velen meer van het optreden verwacht.

Andy Cato en Tom Findlay zijn sinds 1996 hip. De twee organiseren clubnachten in Londen en hebben zelfs het eigen festival Lovebox Weekender, vernoemd naar hun vierde album. En niet op de laatste plaats: ze zijn de personen achter Groove Armada.

Op de laatste editie van hun eigen festival waren opvallend veel nieuwe acts te vinden. Debuterende namen als Ladyhawke, Chew Lips, Friendly Fires, Florence and The Machine en Dananananaykroyd stonden geprogrammeerd. En ook op de nieuwste plaat van Groove Armada zijn er wat jonge mensen uit de kast getrokken als gastartiesten. Hierdoor is de muziek op het nieuwe “Black Light” nog frisser dan ooit tevoren. ‘Vroeger waren er slechts een beperkt aantal muziekstromingen waarin iedereen zich bevond, maar tegenwoordig zijn het er echt ontelbaar. De nieuwe ontwikkelingen zijn erg interessant en we worden zeker geïnspireerd door al de nieuwe acts. We houden het ook nauwlettend in de gaten, maar zelfs dat lukt vaak niet, er wordt zoveel leuks uitgebracht tegenwoordig. Het is natuurlijk afwachten hoelang een Friendly Fires het zal uithouden en of ze vernieuwend kunnen blijven, maar dat zal de toekomst uitwijzen. Wij hebben het geluk dat Groove Armada al voor deze nieuwe stromingen een goede naam had opgebouwd, hierdoor hebben we een trouwe fanbase die ons niet in de steek zal laten.’

De optredens op hun Lovebox Weekender waren uiteraard al maanden vooraf geboekt, maar de twee waren rond de festivaldata, nog lang niet klaar met het studioproces. De opnamen duurde veel langer dan gepland en bijna een vol jaar heeft het proces ingenomen. ‘We hadden tijdens de festivaldata enkel wat gekke ideeën. In de studio hadden we de helft van het album al opgenomen, maar waren alsnog lang niet klaar. Het optredens ging overigens gewoon door en de chemie op het podium was uiteindelijk zo goed, dat we sommige nummers spontaan hebben gemaakt en herschreven. Achteraf was dit een van onze beste optredens ooit, wat goed nieuws was, want het voelde de laatste jaren erg vermoeid aan. We hebben uiteindelijk ook deze spontane versies gebruikt voor op het album. We hebben geprobeerd om meer het live-gevoel vast te leggen op de plaat. Hierdoor hebben we letterlijk al het eerdere studiowerk weggegooid.’

Samenwerkingen
Tegenwoordig kunnen ze het werk van popgroep Sugababes niet echt meer waarderen, maar toch gingen ze ooit een samenwerkingen aan met zangeres Mutya Buena. ‘Ach. Met het oude werk van Sugababes is eigenlijk weinig mis. Voor wat ze deden waren het best goede popnummers, maar dat schreven ze natuurlijk ook totaal niet zelf. Tegenwoordig zit er geen enkel origineel lid meer in de groep, dus dat gaat eigenlijk nergens meer over. De samenwerking met Mutya ging destijds erg makkelijk en het heeft leuk uitgepakt. Grote popartiesten zijn altijd opvallend makkelijk om te benaderen, we hebben het destijds in een halve dag opgenomen. Dat is wel eens anders gegaan.’ Ook heeft het tweetal heeft er nooit een geheim van gemaakt om nog samen met Prince te willen werken, er wordt dan ook enthousiast gereageerd wanneer zijn naam valt: ‘Het gerucht gaat dat hij weer optredens gaat doen, daar ga ik zeker kijken.’

De groep deed reeds samenwerkingen met Neneh Cherry, DJ Gram’Ma Funk, Sophie Barker, Nappy Roots, Fudge Dog, Sunshine Anderson, Jeru The Damaja en Richie Havens. En ook op de nieuwe plaat is het weer raak. Het album “Black Light” bevat gastbijdragen van MGMT, Friendly Fires, Empire Of The Sun, Klaxons en LCD Soundsystem.

Amsterdam
Eind oktober 2009 stond de Heineken Music Hall in het teken van Groove Armada & Guests. Een optreden in de concertzaal moet een echte eer geweest zijn voor het tweetal? ‘Het was zeker een leuk optreden en ik kijk tevreden terug naar onze set, maar we hadden eigenlijk liever in een Paradiso gespeeld. We hadden destijds net een aantal warenhuizen aangedaan in Engeland en het was een grote plotse omslag. We waren echt echt echt teleurgesteld toen we hoorden dat we geprogrammeerd stonden in een mega-zaal. Er hing totaal geen sfeer. We vonden het erg spijtig, ook omdat we gingen optreden terwijl de zaal nog halfvol was. Veel fans hadden verwacht dat we de afsluiter waren. Het was allemaal erg slecht geregeld en ik ben blij dat we het binnenkort goed kunnen maken, we kijken erg uit om terug te komen naar een andere zaal. Ook omdat onze plaat dan is uitgebracht en men de nummers hopelijk zal herkennen.’ De band staat namelijk geprogrammeerd in hun geliefde en sfeervolle Paradiso tijdens het 5 Days Off Festival.

Het Amsterdamse festival werd opgericht in 2000 en voor Groove Armada was dit ook een belangrijk jaar. Ze stonden voor het eerst op Glastonbury en volgens veel is het nummer ‘I See You Baby’ uit dat specifieke jaar, nog altijd hun grootste hit tot heden. ‘Daar ben ik het eigenlijk niet mee eens. Het hangt ook zeker af aan wie je het vraagt, want ik weet zeker dat iedereen een ander nummers zal noemen. En dat nummer gaan we trouwens niet live-spelen tijdens 5 Days Off, zeg dat maar tegen iedereen. We gaan uiteraard wat oude hits spelen, maar we willen niet teren op het oude succes, vooral de nieuwe plaat en formatie zal in de schijnwerpers komen te staan. Zo hebben we ook geen grote visuele show meer, maar proberen meer als een band op het podium te staan. We hebben alles tegen de tijd van Amsterdam goed in het hoofd zitten, je kunt dus veel van ons gaan verwachten.’

Festivals
Opvallend aan de tourhistorie zijn de hoeveelheid zomerfestivals, op elke klassieker en nieuwkomer heeft het tweetal reeds gespeeld - en de meeste zelfs mogen afsluiten. Zo ook in 2010 tijdens het Big Day Out Festival in Australië. ‘We verwachten daar geweldige avonden te gaan beleven. Het voorstel was echt ongelofelijk: we mogen daar optredens gaan geven in wat ze noemen The Boilerroom. Wanneer alles op het terrein is afgelopen en alle grote acts zijn geweest, dan mogen wij het festival afsluiten in deze kokende tent. Het schijnt gigantisch te zijn en iedereen gaat er altijd helemaal uit z’n dak. Ik ben erg benieuwd hoe dat gaat lopen.’

Hoewel bezoekers vaak een afkeer hebben tegen festivals vanwege de vieze toiletten, het ongezonde eten en de vele druppels bier die door de lucht vliegen, vinden de heren van Groove Armada het geweldig. ‘Ik denk dat wij als band pas echt tot leven komen op de grote buitenfestivals. We hebben lang als dj’s gewerkt en weten hierdoor hoe we grote menigten moeten bespelen. Wij houden van alles op festivals: het spelen voor enorm veel mensen, de sfeer die er hangt, het kijken naar andere bands, het onbeperkt gratis drinken en eigenlijk heel het backstage-verhaal. Het is fantastisch en ik zou niet meer zonder kunnen. Ik kijk zeer zeker uit naar de zomers. Verwacht ook in 2010 op veel zomerfestivals.’

Het is duidelijk dat de heren van Groove Armada enorm enthousiast zijn over “Black Light” en alles wat erna komt kijken. Wedden dat ze met een grote glimlach een stomende Paradiso staan toe te spelen tijdens 5 Days Off 2010? Het is prachtig om te zien dat er na veertien jaar nogal altijd zoveel chemie is tussen de twee.

Dit interview was in opdracht van GlamCult, geplaatst in het 5 Days Off 2010-magazine.

Na DOOM is het zoals gezegd tijd voor het nachtprogramma in Paradiso. Er staat een meterslange rij voor de deur en natuurlijk is Oi! niet compleet zonder een hoop Engelsen die stoned of dronken zijn. Hier en daar springen mensen over het hek om zo niet al te lang in de vrieskou te hoeven staan. Eenmaal binnen is het prettig vertoeven, op het oog lijkt het de hele nacht rustiger dan de eerste dag.

Sommige bezoekers staan bij de garderobe nog bij te komen van de schrik dat Rusko niet komt vanavond, een ander heeft hierdoor geen benul dat het tijdschema wat om is gegooid. Gomes staat in ieder geval al op de planken en draait een weinig verrassende set af. De mensen die het leuk vinden om urenlang te moshen, iets wat me bij dubstep echt onmogelijk lijkt, kunnen vanavond hun hart op.

Tijdens DJ Kutz wordt het startsein gegeven om jezelf zo goed mogelijk voor lul te zetten en als aapjes bungelen wat stoere knaapjes aan de draaitafel van de dj. Een feest als Oi! is natuurlijk niet compleet als je er niet met je beste vrienden op de foto bent geweest en ook aan videomateriaal zal geen gebrek zijn; de hele nacht staan mensen het podium, elkaar en de zaal te filmen. Tel deze factoren bij elkaar op en je hebt één grote chaos. Een chaos waarvan men een paar jaar geleden niet wist dat die er kon zijn tijdens dubstep feesten en voor anderen een chaos die op zulke relaxte muziek niet mogelijk leek te zijn.

Gelukkig is het Joker wel gelukt Nederland zonder problemen met reisdocumenten binnen te komen. Hij kondigt aan de eerste tien minuten van zijn set te gebruiken als opwarmertje en voegt daad bij woord. Het rode vinyl ligt klaar om gebruikt te worden en na de tien minuten gaat de boel compleet los. Het maakt niet meer uit of je nou wel of niet op de beat beweegt, als je maar gek doet. Er wordt zelfs een aantal keer gepoogd te crowdsurfen maar dat lijkt toch net een stapje te hoog gegrepen. Feit is dat Joker als enige durft te experimenteren en weet hiermee flink te verrassen.

Waar de rest enkel de bekende 3voor12 plaatjes uit de kast trok waagt Joker zich aan, voor velen, vuiger materiaal. Misschien zijn acts als deze een impuls om Oi! weer te maken tot wat het was: een showcase voor de vetste dubstepsound. Als Hatch zijn entree maakt is het voor ons mooi geweest, op naar de derde dag!

Dr. Doom uit de Marvel Comics bleek een goede inspiratie voor de artiestennaam van Daniel Dumile. Het masker dat hij tegenwoordig draagt lijkt weer geïnspireerd op dat van Russel Crowe in The Gladiator en vanavond staat de mysterieuze rapper in Paradiso. De laatste jaren gebeurt het steeds vaker dat er een stand-in DOOM gebruikt wordt, maar als we het moeten geloven is het toch echt Daniel Dumile die de bühne zal betreden.

De 38-jarige rapper staat live goed zijn mannetje en behaalde in het verleden succes met onder meer Madlib en Danger Mouse. Het meest bekende werk is misschien wel 'November Has Come' van Gorillaz, waar DOOM een gastrol vertolkt.

Moesten de bezoekers in Parijs bijna twee uur wachten, vanavond wordt dit beperkt tot een kleine drie kwartier. Dit is de eerste show van DOOM in Amsterdam in zijn carrière en de zaal is dan ook goed gevuld. Veel fans van de underground hiphop staan dik op elkaar gepakt om de rapper van zo dichtbij mogelijk te aanschouwen.

We worden een half uur lang getrakteerd op een hoop bekende tracks en hoewel er erg veel onverstaanbaar gebrabbeld wordt tussendoor gaan vooral de eerste rijen goed los. Een hoop mensen met een passe-partout polsbandje lijken nieuwsgierig te zijn, het is ook wel apart zo'n hiphop-act tijdens een dance festival. Meerdere malen laat DOOM de zaal van voor tot achter meegaan en ook op de balkons wordt luid geklapt voor de oprichter van KMD.

Na een half uur lijkt het gedaan met de pret en het publiek begint luidkeels "DOOM, DOOM, DOOM" te schreeuwen. Nog één keer wordt de boel op stelten gezet en hoewel het publiek blijft door schreeuwen om meer is het na drie kwartier toch echt gedaan. Voor 35 euro had de set wel iets langer mogen duren, maar de fans lijken hier niet echt om te rouwen. Voor de bezoekers is het een grote troost dat ze mogen blijven hangen voor Oi! dat gelijk na DOOM begint.

De tiende editie van 5 Days Off vindt dit jaar plaats van 3 tot en met 7 maart in de Melkweg, Paradiso en NIMk. Er zijn al een aantal namen bekend, waaronder Hot Chip, MF DOOM en Groove Armada. De Engelsman achter Four Tet komt zelfs twee keer optreden op het festival, dit met een dj-set en een normaal optreden. Bekijk alle namen hieronder [update 4 maart] Hatcha vervangt Rusko en Sinden vervangt Fake Blood!.

Line-up:

Groove Armada, Hot Chip, Four Tet, Vitalic, Junior Boys, MF DOOM, Miss Kittin, The Bloody Beetroots, Paul Kalkbrenner, Flying Lotus, Alex Smoke, Feadz, Noisia, Minilogue, Shy Child, Bibio, Ada, Pantha du Prince, Doom, Bong-Ra, Joker, Hatcha, Sinden, Memory Tapes, Nosaj Thing, Martyn, The Subs, FM Belfast, Promo, Danton Eeprom, DatsiK, Daniel Bell, Redshape, Estroe, KUTZ, Floating Points, Krause, Kubus, Swindle, Flinke Namen, Drums Of Death, MightyFools, Shinedoe, Nobody Beats the Drum, Melon, Ricardo Tobar, Traffik, Arnold, Tom Trago, Pitto, Patrice Scott, Dixon, Void Settler, Juju & Jordash, Boemklatsch, Beesmunt Soundsystem, Mungolian Jetset, Cinnaman, lefto, Eye-D & Hidden, Makam, Elijah & Skilliam, Riptide, Semiomime, Dem Slackers, Keith Worthy, BASKERVILLE, San Proper, Skinto, Thomas Lauren, Joost Van Bellen, rahaan, Gomes, 360 Soundsystem, Jorn Liefdeshuis, Antal, Job de Wit, PRESK, AstroPoser, Tettero

Terwijl een hoop mensen hun stem nog aan het uitbrengen zijn wordt vanavond de aftrap van 5 Days Off gegeven. In de Melkweg zullen onder meer Dixon en Junior Boys de boel op stelten zetten, wij kiezen voor Paradiso. Een groot deel van de beatscene uit Los Angeles is afgereisd naar de poptempel en de sfeer zit er bij aankomst dan ook al goed in.

De lange rij bij beide garderobes geeft aan hoe 5 Days Off leeft. In de wandelgangen horen we veel mensen enthousiast praten over hoe erg ze uitkijken naar vanavond en acts als DOOM, Hot Chip en Groove Armada. Kieran Hebden, ofwel Four Tet (interview) bezorgt een bomvolle zaal de eerste klanken. De dj-set in Tivoli (recensie) vorig jaar kwam bij ons niet goed over en vanavond lijkt hier een replica van te zijn. There Is Love In You, de laatste plaat van Hebden, kreeg wereldwijd lovende recensies maar vanavond horen we hier weinig van. Suffe, monotone beats die telkens zonder de verwachte climax de zaal inkomen zorgen voor een tegenvallende reactie van het publiek. Veel bezoekers verhuizen dan ook al snel naar boven om een plaats te nemen in de stoelen op het balkon.

Als Four Tet bijna afgelopen is verkassen we naar de bovenzaal om Floating Points mee te pakken. Helaas is het, zoals verwacht, bijna ondoenbaar om een goed plekje te vinden en vanaf het balkon en de trap staan mensen dan ook rijen dik om een glimp op te vangen van de jongeling.

Cinnaman zorgt in de Grote Zaal voor een intermezzo, waar veel materiaal uit de Essential Mix van Hudson Mohawke (hier te beluisteren) in lijkt verwerkt; een beetje jammer.

Iets na de geplande aanvang betreedt Flying Lotus de bühne en knalt er na een intro vol in. Het is aan de drukte te merken dat veel mensen voor hem zijn gekomen. Hoewel het er op Los Angeles lekker rustig aan toegaat blijkt de dj er live naast materiaal van deze laatste plaat een stuk harder werk te presenteren. Met behulp van een sampler, klein keyboard en laptop vuurt FlyLo snoeiharde beats de zaal in en er wordt tussendoor dan ook veelvuldig geapplaudisseerd. Het is jammer dat er zo weinig aandacht aan de ruimte voor visuals is besteed, want de kleine projecties die de boel moeten opleuken smaken naar meer. Na een uur houdt de koning van Los Angeles het voor gezien en kondigt aan dat begin mei zijn volgende plaat, Cosmogramma, in de schappen ligt.

Het is een doordeweekse dag, dus het is dan ook niet gek dat het tijdens de set van Bibio een stuk rustiger is. Tijdens Amsterdam Dance Event (recensie) werd er iets te weinig eigen werk gedraaid en ook vanavond blijven de lekkere tracks van Ambivalence  Avenue (recensie) uit. Op het balkon zitten veel mensen achterover te leunen en op hun gemak weg te deinen op de rustgevende beats, misschien een idee om volgend jaar een loungeplek in te richten?

Net als bij Floating Points is het ook bij Nosaj Thing dringen geblazen. De bovenzaal van Paradiso is niet berekend op zoveel mensen en er volgt in de wandelgangen dan ook een hoop gemopper. Drift (recensie) werd bij ons erg goed ontvangen en dit blijkt niet onterecht. De rustgevende beats zorgen voor een relaxte ambiance en het is te hopen dat de dj een keer terugkomt om in de Grote Zaal een set komt weggeven met een groot scherm voor de visuals.

Langzaam maar zeker wordt het rustiger in de poptempel, zodat tijdens Martyn alle ruimte is om te dansen. Na een matige start van Four Tet maakte Flying Lotus en Nosaj Thing een hoop goed. Wij houden het voor gezien en maken ons op voor DOOM, die volgens de laatste berichten écht in eigen persoon zal optreden!

Hij gaat heel Europa rond: Roskilde Festival in Denemarken, Iceland Airwaves Festival in IJsland, Festival Internacional de Benicàssim in Spanje, Pukkelpop in België en na B-oost, is hij opnieuw in Amsterdam. Four Tet staat twee keer geprogrammeerd op 5 Days Off en het einde is nog lang niet in zicht.

Kieran Hebden houdt niet van plannen en kijkt eigenlijk niet meer dan zes maanden vooruit, maar hij maakt vandaag een uitzondering. ‘Er komt binnenkort een nieuwe plaat en een nieuwe single, maar ook zal ik veel gaan touren met Four Tet. Uiteindelijk zal ik ook zeker weer met een nieuw project gaan komen. Ik houd van veel variatie en doe dit nu eigenlijk al. Ik probeer namelijk wekelijks een ander werkschema te hebben: een week touren met een liveset en daarna een week met een dj-set. Dat houdt het voor mij interessant.’

Draaitafelheld
Zijn werk als dj is vooral geïnspireerd en beïnvloed door James Holden. De populaire dj, producer en labelbaas komt ook uit Londen en leeft ergens tussen de vliegvelden. De manier waarop Holden te werk gaat, is iets waar Kieran veel van geleerd heeft. ‘Veel van mijn nummers worden pas geboren tijden een dj-sets. De sets zijn soms drie tot vier uur en ik kan lekker veel proberen. Ik kan mijn nummers hier echt fine-tunen totdat het een ideaal nummer is geworden.’ Zo deed hij ook bij de single ‘Love Cry’ afkomstig van het nieuwe album ‘There is Love in You’. Het nummer is ontstaan in een club waar hij regelmatig draait. ‘Ik wilde gewoonweg een nummer hebben die zou werken op die avond binnen dat thema. Het doel was om een lekker dansende clubhit te maken – en dat is goed gelukt. Het nummer ‘Love Cry’ was de eerste die ik schreef voor de nieuwe plaat en is ook zeker de meest toegankelijke.’

Hij wordt niet alleen gevraagd voor feesten en partijen, maar als dj krijgt hij ook veel andere aanbieding op zijn bord. Momenteel heeft hij 56 remixes gedaan voor artiesten variërend van Black Sabbath tot Aphex Twin. Maar wat was het leukste? ‘Wat een moeilijk vraag. Het gelukkigst ben ik met het werk voor Thom Yorke en Caribou. Vaak word ik benaderd via het e-mailadres op mijn website, maar soms ook via de platenmaatschappij. Het maken van remixes doe ik vooral tijdens mijn dj-sets. Ik probeer veel nieuwe dingen uit en experimenteer met nieuwe geluiden, wat overigens vaak ook erg leerzaam is voor mijn eigen studiowerk.’

Livesets
Veel korter dan de dj-sets zijn de livesets. Ze zijn meestal rond een uur en hier gebruikt hij een computer, wat samples en een drumcomputer. Er is niet veel nodig. ‘De optredens zijn vooral snap-shots van mijn studiowerk en ik improviseer lekker veel. De nummers blijven zich evalueren en geen enkel optreden zal hetzelfde zijn. Hierdoor wordt het voor het publiek ook veel interessanter. Ik wil het publiek en mijn fans vooral hun gedachten over muziek laten verbreden. Ik maak expres geen gemiddelde muziek en wellicht is daar een groter publiek voor, maar er zijn al genoeg anderen die die behoefte stillen.’

Hoewel veel dance-acts op een podium uitgroeien tot een echte band, wilt Kieran het expres wat minimaler houden. ‘Het zou ook simpelweg niet kunnen. Wanneer ik op het podium een gitaar zou toevoegen, dan zou de structuur geheel anders worden en de melodie ook. Een gitaar is ook beperkter dan een computer, maar vooral is mijn muziek veel te elektronisch om als band te brengen.’

Instrumentaal
Het blijkt dat Uri Geller, Char en Rasto Rastelli er een collega bij hebben gekregen. Veel mensen omschrijven de muziek van Fout Tet namelijk als hypnotiserend. ‘Ik maak en luister graag naar muziek waar je jezelf in kwijt kunt raken. Ik werk hierdoor ook expres met veel herhaling. Omdat mijn muziek compleet instrumentaal is wordt het ook sneller hypnotiserend. Maar ook veel mensen zien het hierdoor als droevig, terwijl het zeker geen donkere muziek is. Maar ik krijg ook genoeg opmerkingen dat het juist optimistische muziek is. Wellicht omdat het instrumentaal is, dat veel mensen het omschrijven als somber. Op mijn nieuwe plaat heb ik gekozen om iets meer met gezang te werken. Dan overigens niet met samples of met gesproken woorden, maar er zullen wat vocale geluiden gemaakt worden. Ik probeer graag op elke plaat iets nieuws uit. Maar echte zang zal waarschijnlijk nooit gebeuren, want ikzelf heb gewoonweg geen mooie zangstem, maar het past ook niet bij Four Tet.’

Mathematics
Toen hij tien jaar geleden stopten met zijn studie Mathematics aan de Universiteit in Engeland, begon het verhaal pas echt. ‘Eigenlijk wist ik altijd al dat ik het niet zou afronden. Het is erg lastig om je te concentreren op de lessen en toetsen en in het weekend naar Londen te vliegen om daar te draaien. Ik besloot te stoppen en naar Londen te verhuizen. Als je me destijds zou vertellen hoe de kaarten momenteel zijn geschud? It would definitely blow my mind. Het is allemaal meer geworden dan ik ooit kon indenken. Ik heb waanzinnige dingen gedaan in geweldige situaties. Ik heb veel landen gezien en word betaald om andere dj’s aan het werk te zien!’

De geboorte van zijn professionele carrière staat gelijk aan die van 5 Days Off en wat gebeurde er verder dat jaar? ‘Ik kan me nog herinneren dat de UK-garagemuziek echt aan het opkomen was. En de Amerikaanse hiphop enorm aan het worden was met Timbaland en Neptunes. Het was een prachtig jaar voor muziek.’

Amsterdam
De muziekstijl van Four Tet komt het beste op zijn plek in, hoe kan het ook anders, Amsterdam. ‘Het is een geweldige stad waar heel de wereld bij elkaar lijkt te komen. Het is een zeer interessante plek voor muziek, veel nieuwe ontwikkelingen vinden er plaats en het publiek is lekker open-minded. Er zijn veel studenten en toeristen en het is allemaal heerlijk experimenteel. Ik kijk ook zeker uit om weer in Amsterdam te mogen spelen. Ik sta twee keer op 5 Days Off geprogrammeerd en dat vind ik helemaal niet erg. Eerst in Paradiso voor een liveset en daarna nog even een dj-set.’

De Engelsman geef ook zeker de voorkeur aan concertzalen of festivaltenten. ‘Ik ben erg blij om op de grote zomerfestivals te mogen spelen. Vroeger kocht ik kaartjes om naar zoveel mogelijk festivals te gaan, maar tegenwoordig word ik betaald om te komen. Het is ongelofelijk. Wel vraag ik graag of ik ergens in een tent kan spleen, mijn muziek is niet echt geschikt voor een groot open terrein met een brandende zon. Maar hier wordt gelukkig altijd rekening mee gehouden. Ik kijk zeker uit naar de komende zomer en al het touren.’

De 33-jarige spreekt vol enthousiasme over zijn verleden en hoewel Four Tet misschien binnenkort op een lager pitje gaat, komt hij ongetwijfeld met iets anders uit een totaal andere hoek. De Engelse toverbal zit vol met inspiratie en weet zich keer op keer te verbeteren.

Dit interview was in opdracht van GlamCult, geplaatst in het 5 Days Off 2010-magazine.

Als er één band is die de toverformule heeft voor zowel dansbare als achtergrondmuziek, dan is het wel Hot Chip. De Britse heren zijn door hun nummers met frisse geluiden en exotische invloeden de Beach Boys van nu, alleen dan met de juiste beats. Sinds kort is hun nieuwe album One Life Stand uit.

De muziek van Hot Chip is geliefd omdat het vaak neigt naar jaren 90 bubblegum pop en zodra een plaat van de band op een dansvloer te horen is, mag je gerust je foute dansmoves uit de kast halen. Zo is ‘Ready For The Floor’ in 2008 door dj’s als Soulwax en LA Riots gemixt en werd het een van de meest gedraaide nummers tijdens electro avonden.

Helaas zijn de enige nummers die dit wellicht kunnen evenaren hitsingle ‘One Life Stand’ en ‘We Have Love’. De rest van de cd klinkt minder aanstekelijk. Het lijkt een mix tussen Jamie Lidell en The Whitest Boy Alive. Het klinkt lekker, maar overtuigt niet. Nummers als ‘Slush’ en ‘Keep Quiet’ klinken zelfs als John Lennon op de acid. Misschien had Hot Chip deze cd een paar maanden later moeten uitbrengen want ik weet zeker dat ‘I Feel Better’ en ‘Hand Me Down Your Love’ het goed doen op een zomers terras.

Na het succes van ‘The Warning’ en ‘Made In The Dark’ zullen trouwe fans waarschijnlijk teleurgesteld worden. Misschien dat ze zichzelf wel kunnen overtuigen op het live optreden tijdens 5 Days Off, wat overigens al lang en breed uitverkocht is.

Score: 2 out of 5 stars

In 2009 bracht de Engelse producer Bibio twee platen uit. Eén daarvan, Ambivalence Avenue, nemen we in aanloop naar 5 Days Off onder de loep. Dit is de eerste cd die hij uitbrengt bij Warp Records, wat prima lijkt uit te pakken.

De opener is ook gelijk de titeltrack. 'Ambivalence Avenue' heeft een lekkere laidback beat en een typische Warp vibe. We horen folk elementen terug in zijn unieke stijl van elektronische muziek en deze lijn wordt over het gehele album goed doorgetrokken. 'Fire Ant' is dan weer een track waar verwijzingen naar Boards Of Canada en Flying Lotus snel voor de hand liggen, maar een regelrechte kopie is het geen moment.

Het poppy 'Haikuesque (When She Laughs)' is dan eigenlijk een vreemde eend in de bijt en is op de beat na weinig elektronisch. Toch zorgt het voor een leuke afwisseling en blijft de melodie na een paar luisterbeurten goed in je hoofd zitten. De opvolgende track 'Sugarette' gooit de beats en samples gelukkig om je oren, waarna de folk in 'Lovers Carvings' zich in je hoofd nestelt.

Geen nummer heeft dezelfde stijl en het is dan ook moeilijk om één oordeel voor zoveel variatie te geven. Feit is dat Ambivalence Avenue nooit verveelt en na een paar keer draaien wil je niet anders. Bibio zal samen met o.a. Flying Lotus, Nosaj Thing en Four Tet te zien zijn op de eerste dag van 5 Days Off in Paradiso. Het zou leuk zijn als de Engelsman ons verrast met wat live werk.

Score: 4 out of 5 stars

Nu de line-up van 5 Days Off bijna compleet is, begin je te kijken welke acts de moeite waard zijn om te zien. Nosaj Thing is zo'n act. Debuutalbum Drift ligt alweer een tijd in de schappen, maar mag niet onopgemerkt voorbijgaan in aanloop naar 5 Days Off.

Alsof je je in een koud, tochtig huis begeeft en het zo maar zou kunnen dat er spoken verschijnen. Net als je echt bang wordt neemt de koelte af en komt er wat warmte naar je toe. Vervolgens begint alles weer van voren af aan terwijl het ritme een loopje met je neemt. Het klinkt misschien wat wazig, maar dit is de beste omschrijving die de muziek van Nosaj Thing kan krijgen.

Dreunende bassen, gierende zoemgeluiden en kille dubstep-achtige beat worden continu in de mixer gegooid waardoor er steeds een ander geluid uit de speakers komt. Het mysterieuze 'Fog' doet denken aan materiaal van Jean Michel Jarre, terwijl andere tracks zo in het repertoire van Flying Lotus opgenomen zou kunnen worden. Dit laatste is niet zo heel gek als je je bedenkt dat zowel Flying Lotus als Nosaj Thing opgegroeid zijn in L.A. en elkaar uit het dj-circuit kennen.

Op de een of andere manier verveelt Drift geen moment en heeft de plaat een uitermate rustgevende werking. Naast eigen tracks is Nosaj Thing niet vies van een lekkere remix. Zo mixte hij al materiaal van Drake en The XX. Live schijnen zijn visual shows adembenemend te zijn, het is te hopen dat hij dit tijdens 5 Days Off ook zal doen. Tot die tijd blijft Drift hier nog lekker opstaan.

Score: 4.5 out of 5 stars

De hardcore dj Promo heeft in samenwerking met TopNotch een EP uitgebracht. Boombox Op Duizend, de EP brengt een mix tussen hiphop en hardcore. Het resultaat konden we eerder al vinden op de EP die na de TopNotch avond begin oktober (gratis) verkrijgbaar was. Daar was 'Hakkemdoordemidde' namelijk al op te vinden. Nu de aparte EP een feit lijkt te zijn, kan ik ook mijn oordeel vellen.

Vroeger hield ik altijd van hardcore, nu hou ik van hiphop. Het lijkt een ultieme combinatie en in een bepaald opzicht is dat ook zeker zo. Bijvoorbeeld het nummer 'Iemand Anders' met Sef klinkt erg als hardcore met hiphop invloeden. Wat de EP mist is de snelle bas waar hardcore om bekend staat. Hakken op de nummers van deze EP is dan ook onmogelijk.

Natuurlijk is het nog een project dat in de kinderschoenen staat. En als ik mijn collega, die ik afgelopen zaterdag sprak, moet geloven, dan staan de beste nummers niet op deze EP. Die schijnen op het echte album te komen dat na de jaarwisseling uitgegeven gaat worden. Als dat album een snellere en hardere bas bevat dan komt die cd dichterbij hardcore. Op dit moment lijkt het vooral hiphop met een lugubere beat die gemaakt is door een hardcore dj.

Helaas moet ik dus melden dat het project nog niet op en top is. Nummers als ‘Pille In Je Bek’ waar Willy,een echte boer, zich op laat horen, heeft veel potentie wat betreft een goed hardcore nummer, maar laat deze kans finaal liggen. Voorlopig wacht ik nog even af en ga ik uitkijken naar het echte album…

Buiten Willy en Sef zijn ook: Flinke Namen en Aux Raus op de EP aanwezig.

Score: 2 out of 5 stars