Heel de maand februari stond in het teken van de "En wat zit er in je broekzak?"-vraag. De vraag is jarenlang onderdeel geweest van ROAR E-Zine-journalist Cosmo Vloedbeld. "Ik heb de vraag ooit eens zien staan in, ik geloof, de Nieuwe Revu. Het is dus een gevalletje ‘beter goed gejat dan slecht bedacht’. Om er ook foto’s van te maken, dat was dan mijn eigen aanvulling."

Het begon als een grapje maar groeide uit tot een standaard vraag in zijn interviews. "In principe stelde ik deze vraag bij elk interview dat ik face2face afnam. Via de telefoon gaat het uiteraard wat lastiger! Ik heb de vraag zeker niet gesteld bij elk interview die er werd gehouden, maar dat had dan eigenlijk niet echt een specifieke reden" laat Cosmo weten.

De vraag werd gesteld aan grote en kleine artiesten en de reacties bleken erg verschillend. "De meest gehoorde eerste reactie was meestal “Huh? What?”. Na herhaling van de vraag moesten ze vaak lachend toegeven dat ze geen flauw idee hadden wat er op dat moment in hun zakken zat. Niet zozeer een reactie, maar vooral de voorwerpen zijn me erg bijgebleven. Zo had de zanger van Seether tijdens die tour altijd mint thee bijdehand en besloot na het interview meteen een kopje thee te zetten. De bassist van Coheed and Cambria had op zijn beurt in zijn binnenzak een pak met rietjes zitten. Opvallend vond ik ook dat er een heleboel artiesten lippenbalsemstiften in hun broekzak hadden zitten. Dit trof ik het meest aan na oordoppen, (heel veel) bonnetjes en plectrums, die wat meer voor de hand liggen. Ik ben overigens wel eens bedankt door een artiest, dat hij door deze vraag inzag dat er te veel rommel in zijn zakken zat en dus zijn broekzakken maar eens ging opruimen."

Gelukkig zijn de broekzakken nooit gecensureerd door Cosmo. "Niet zover ik mij nog kan herinneren in elk geval. De meeste bands vonden het maar wat stoer om hun joints en dergelijke op de foto te hebben. Opvallend genoeg heeft er ook nooit een artiest geweigerd om aan deze vraag mee te werken."

"In mijn eigenlijk broekzak zit momenteel: een telefoon, een sleutelbos, een portemonnee en een aantal 20-centmunten die ik net van mijn broertje kreeg, om te kunnen tafelvoetballen op school."

Het is dinsdag 7 juni 2005 en samen met American Head Charge, staat Mudvayne geprogrammeerd in de Melkweg. De math metal/nu metal-band komt uit Illinois en zijn begonnen in 1996. Wij hebben een interview met bassist Ryan Martinie. De 34-jarige staat bekend om zijn complexe manier van spelen. Toen wij hem spraken in Amsterdam vroegen we tevens naar de inhoud van zijn zakken, maar helaas was het resultaat minder schokkend dan gedacht.

Ryan Martinie

Het is woensdag 11 mei 2005 en de Atticus European Tour staat in Nederland. De bands Rise Against, Alexisonfire, Hopesfall en Tsunami Bomb staan geprogrammeerd. Wij zochten de groep op en spraken met frontvrouw Emily Whitehurst. De 30-jarige is ook bekend als Agent M en is momenteel de zangeres van powerpopgroep The Action Design.

Emily Whitehurst

Een week na de terroristische aanslagen op 11 september 2001, werd My Chemical Romance gevormd. De band, vaak MCR of My Chem genoemd, komt uit New Jersey en wordt regelmatig beschreven als emocore, indie, poppunk of post-hardcore. Met drie afgevaardigde (o.a. gitarist Frank Iero) gingen we rond de tafel op woensdag 31 augustus 2005. De inhoud van de broekzakken kon uiteraard niet achterwege blijven.

Frank Iero

De screamo/emoband The Used komt uit Utah. De mannen zijn vooral bekend om hun korte en goede relatie met My Chemical Romance; zo hebben ze samen het nummer Under Pressure (origineel van Queen en David Bowie) gecoverd. Hierover spraken wij met zanger Bert McCracken en bassist Jeph Howard. Die wel een heel opvallende button in zijn broekzak had zitten…

Bert McCracken

Jeph Howard

De leden van de Welshe post-hardcore band Lostprophets combineren in hun muziek oude en nieuwe metal, hardcore, elektronische beats en de jaren '80-rock van Duran Duran en The Police. De band komt regelmatig naar Amsterdam en wij spraken ze in de Melkweg. Met vier leden (waaronder zanger Ian Watkins) gingen we rond de tafel. De nieuwe mobieltjes leken destijds leuker dan de vragen en zo bleek ook uit de foto’s.

Ian Watkins

De band ...And You Will Know Us by the Trail of Dead, vaak ook afgekort tot Trail of Dead, komt uit Texas. De heren noemen hun muziek art rock, bestaan sinds 1994 en zijn getekend door Universal Music. Wij spraken met zanger, gitarist, drummer en pianist Conrad Keely. Over de geweldige muziek, maar ook over de inhoud van zijn broekzak.

Conrad Keely

Helaas bestaan ze niet meer. De band Hidden in Plain View deed ontelbaar concerten met Warped Tour en the Drive-Thru Records Invasion Tours in Amerika, Europa en Japan. Maar nog voor de release van “Resolution” in 2007, besloot de band uitelkaar te gaan. Hun laatste concert werd gespeeld in thuisbasis New Jersey. Een jaar eerder stonden ze nog in Amsterdam om hun post-hardcore te laten klinken. Wij spraken zanger Joe Reo en vroegen ook naar de inhoud van zijn broekzakken.

Joe Reo

Het Amerikaanse Rolling Stone Magazine nam ze al op in het rijtje '10 Artists To Watch In 2005'. Vervolgens werden ze in de BBC's ‘Sound of 2005’ opgenomen en als 'Most Promising Act Of 2005' gekozen, een titel die voorgaande jaren naar bijvoorbeeld Keane en 50 Cent ging. De heren van The Bravery doen en deden het erg goed. Wij zochten zanger/gitarist Sam Endicott en gitarist Michael Zakarin backstage even op, tijdens hun optreden in de Amsterdamse Paradiso.

Sam Endicott

Michael Zakarin

Met de Drive Thru Invasion Tour staat de band Halifax in Nederland. Het is zondag 22 mei 2005 en de groep staat hier met Hidden in Plain View en Allister. Ze waren aan het touren rond de debuutplaat “Start Back at Start”. Het viertal werd opgericht in 2002 en maakt post-punk. Toen we ze spraken in de Melkweg, kwam uiteraard ook de vraag wat er in de broekzakken verscholen zat.

Na het succes van de frontman van de Deftones met het album “White Pony”, begon zanger Chino Moreno met een nieuw project. Hij laste een pauze in bij de Deftones en ging verder met het project dat onder de naam Team Sleep door het leven gaat. Hiermee stond hij op dinsdag 21 juni 2005 in de Melkweg. Wij spraken de heren voor aanvang en vroegen wat er allemaal verstopt zat in de broekzakken

De industrial metalband Fear Factory werd opgericht in 1989 in Los Angeles. Destijds door Raymond Herrera en toenmalig Brujeria-gitarist Dino Cazares. Later zijn werden ook Burton C. Bell en bassist Christian Olde Wolbers bij de band gevoegd. De 40-jarige zanger staat bekend om zijn manier van zingen, hij weet snel te wisselen van clean vocals naar death growls. Naast Fear Factory kennen we de zanger overigens ook van Ascension of the Watchers en oneindig veel gastrollen. Toen wij hem spraken in Amsterdam, kon inderdaad de broekzakkenvraag niet ontbreken.

Burton C. Bell

De alternatieve rockband Staind komt uit Massachusetts. De groep is al sinds 1995 actief, maar het eerste grote succes kwam er in 2001 met de hitsingles ‘It's Been Awhile’ en ‘Outside’. Beiden afkomstig van het album “Break the Cycle”. Het bracht de mannen uiteraard ook naar Nederland. Wij spraken met zanger/gitarist Aaron Lewis. Natuurlijk ontbrak ook de vraag naar zijn broekzakken niet.

Aaron Lewis (rechts)

De progressieve rockband Dredg is afkomstig uit Californië en bestaat uit zanger Gavin Hayes, gitarist Mark Engles, bassist Drew Roulette en drummer Dino Campanella. Het viertal richt zich naast hun muziek, ook op andere kunstvormen als poëzie en schilderen. Dredg integreert deze kunstvormen in haar artwork en optredens! Wanneer we twee bandleden vragen om de inhoud van hun broekzakken, komt er ook het nodige Tussen Kunst en Kitsch-werk boven tafel.

Het is maandag 6 juni 2005 en de band Slipknot staat in Paradiso. Het voorprogramma is weggelegd voor Shadows Fall en in de tourbus spreken wij met zanger Brian Fair. De mannen brachten vroeger nog keiharde melodische deathmetal, maar spelen tegenwoordig meer thrash/metalcore. Ze zijn gevormd in 1995, komen uit Massachusetts en staan getekend bij Roadrunner Records. Er zijn bands die het minder goed doen.

Brian Fair

The Bloodhound Gang staat bekend om hun humoristische, obscene, offensieve en seksuele teksten over taboeonderwerpen zoals incest. Op vrijdag 18 november 2005 stond de band in Amsterdam en wij spraken met DJ Q-Ball. De 36-jarige is geboren als Harry Dean en is de dj/zanger van de groep. Wanneer we vragen naar de inhoud van zijn broekzakken, weten we gelijk hoe de band aan de hoeveelheid humor en flauwheid komt.

DJ Q-Ball

Oorspronkelijk heten ze Saron Gas en brachten ze onder deze naam hun eerste album “Fragile” uit. Maar in 2002 werd de naam veranderd in Seether, gelijktijdig met het uitkomen van hun tweede album “Disclaimer”. De mannen maken post-grunge en komen uit Zuid-Afrika. Voorgaande hun concert in de Melkweg spraken wij met zanger/gitarist Shaun Morgan en bassist Dale Stewart, de twee langslopende bandleden.

Shaun Morgan

Dale Stewart

Nieuw-Zeeland kennen we al jaren van de Maori’s en de rugbywedstrijden. Sinds 2002 weten we echter dat ze daar ook lekkere rockmuziek kunnen maken; The Datsuns kwam met hun debuut en een nieuw exportproduct was geboren. De hit 'M*therfucker from hell' betekende de doorbraak. Ondertussen zijn wereldwijd de grote podia en festivals overdonderd door deze Nieuw-Zeelandse live sensatie met nummers die doen denken aan de tijden dat je ouders nog naar concerten gingen. Wij spraken de gitaristen Dolf de Borst en Phil Buscke en naast de plectrums, laten ze trots de eurobriefjes zien. Helemaal geïntegreerd.

Dolf de Borst en Phil Buscke

Als de mannen van Rise Against naar Nederland komen, dan is het bijna altijd Amsterdam. De band komt uit Amerika en zijn net als maten Anti-Flag behoorlijks linksgeoriënteerd, zijn ook nog eens vegetariërs en lid van de PETA. Het viertal wordt aangevoerd door zanger/gitarist Tim McIlrath en wij spraken hem destijds backstage in de Melkweg.

Tim McIlrath

Na bandnamen als Shabütie en Beautiful Loser, kreeg de band als Coheed and Cambria pas echt succes. En hoewel het gitarist/zanger Claudio Sanchez met zijn enorme haardos het meeste opvalt, is ook bassist/zanger Michael Todd niet minderwaardig. Het is lang stil geweest rond de Amerikaanse progressieve rockband uit New York, maar binnenkort komen ze met “Year of the Black Rainbow” naar buiten. Het vijfde album uit de saga, wat een prequel zal worden. Wij spraken de bassist over de verhaallijn in de albums, maar vroegen uiteraard ook naar de inhoud van zijn broekzak. Het resultaat was een volle tafel in een gezellig bruin café.

Michael Todd