Vandaag is voor ons de laatste dag van het Iceland Airwaves festival, gezien we morgen vroeg weer terug naar Nederland vliegen. Vandaag gaan we op excursie naar de Blue Lagoon, een geothermisch bad omringd door een lavaveld dicht bij Grindavík.

De omgeving bij de Blue Lagoon

Als we Reykjavik uitrijden met de bus begeven we ons al snel op een weg die op de maan lijkt aangelegd. Na een klein uurtje is de hete stoom van de Blue Lagoon al zichtbaar tussen de heuveltjes. Via een lange slingerweg naderen we eindelijk onze bestemming en kunnen we in de rij staan om binnen te komen. Zodra je de deur naar buiten open doet zie je mensen gehaast doorlopen naar het water, want in je zwembroek is het ijskoud buiten.
Blue Lagoon

Het water heeft een temperatuur van 39 graden Celsius en bestaat voor meer dan 2% uit zout. Langs de kant van het bad staan emmers met een reinigende crème, dus er lopen veel witte gezichten langs. In het midden van het bad kan je zwemmen en het is heerlijk om dit te doen terwijl je omringd bent met stomend heet water. Iedereen wacht natuurlijk op Margeir, de dj die het publiek in het rechter gedeelte van het bad warm gaat houden. De bar en draaitafel staan al klaar en al snel verplaatsen de meeste mensen zich naar dit deel van het bad.
Drukte bij Margeir

De dj doet al snel handschoenen aan en draait een relaxte mix van minimal en techno. Van de bar wordt door de aanwezigen flink gebruik gemaakt en voor zover mogelijk probeert iedereen lekker te dansen, of gewoon te relaxen op de beats. Het is een heel bizar gevoel wat ontstaat als je hierbij bent en het is dan ook moeilijk om uit te drukken hoe geweldig de sfeer is. Dit is iets wat iedereen een keer zou moeten meemaken.

Overzicht van het rechter deel van het bad

Gezien we helemaal gerimpeld zijn door het warme water en al bijna twee uur hebben liggen te dobberen lijkt het ons een mooi moment het festival af te sluiten. Na een rozige busrit besluiten we 's avonds lekker vroeg te gaan slapen en de muziek te laten voor wat het is. Om vier uur 's ochtends gaat de wekker om terug te reizen van één van de meest aparte festivals van de wereld. Voor mensen die van cultuur, natuur en muziek houden zou het Iceland Airwaves festival verplichte kost moeten zijn. Tot volgend jaar!

Vrijdag is de dag van de grootste naam op het affiche van Iceland Airwaves: Kings Of Convenience. Vanaf 12 uur 's middags worden de polsbandjes uitgedeeld op een first come, first serve basis. We nemen het zekere voor het onzekere en besluiten om rond 10 uur bij het info center te staan om zeker te zijn van een plek.

De Fríkirkjan aan de overkant van Tjörnin

Het lijkt een goede zet geweest te zijn om zo vroeg te komen. Er zitten slechts een man of tien voor de deur te wachten en om klokslag tien uur gaan de deuren open om beneden bij de ticketbalie warm en droog te twee uur uit te kunnen zitten. Al snel wordt de rij langer, en het is dan ook een opluchting als ons geduld na bijna tweeënhalf uur beloond wordt: we hebben een bandje! Eenmaal buiten zien we pas hoe ver de rij op straat doorloopt, het is nu al duidelijk dat lang niet iedereen zich gelukkig kan prijzen.

De rij voor het info center

Uiteindelijk bleek voor ongeveer 150 mensen dat het wachten voor niks was. Helaas moeten we 's avonds door het optreden van Kings Of Convenience een aantal andere namen missen, zoals James Yuill en Micachu & The Shapes. Ook als we de Fríkirkjan naderen staat er al een flinke rij. Ook hier staan we dik drie kwartier te wachten voor we naar binnen kunnen. De Fríkirkjan lijkt op Paradiso, met het verschil dat hier maar één balkon is en de kerk nog in gebruik is, dus het wordt een (gedeeltelijk) zitconcert.

Als makke lammetjes wachten de bezoekers tot Erlend Øye en Eirik Glambek Bøe gearmd via de ingang van de zaal aan komen wandelen. Een daverend applaus volgt en het duo begint met een aantal akoestische nummers. Erlend en Eirik maken veel contact met het publiek, zo loopt Erlend na een nummer naar iemand toe om z'n handen te warmen omdat hij het fris vindt. De heren zijn beide goed bij stem en hebben aan Simon & Garfunkel duidelijk een goede inspiratiebron gehad.

Het publiek blijft netjes zitten

We horen veel nummers van het nieuwe album Declaration Of Dependence zoals '24-25' en 'Boat Behind'. Bij die laatste wordt het aan ons overgelaten om mee te zingen, wat verrassend mooi klinkt in de kerk. Even later vertelt Erlend dat hij niet snapt dat je continu foto's kan zitten te maken tijdens een optreden. "If you're constantly trying to capture the moment, the moment flies by on you" waarna de band als grap een paar gespeelde poses aanneemt voor de fotografen, die hier gretig gebruik van maken.

Het duo bezig aan een prachtig schouwspel

De cellist en violist die zich even later bij het tweetal voegen blijken een welkome aanvulling. De muziek klinkt nu iets voller en iedereen wordt uitgenodigd om vooraan bij het podium te komen staan. Na een ruim uur houdt de band er helaas mee op, ware het niet dat Erlend terugkomt. Erlend doet een solo over Justin Timberlake, wat te hilarisch voor woorden is; uitbrengen als single! De laatste nummers passeren dan de revue en het meest memorabele optreden van Iceland Airwaves 2009 zit er op. De staande ovatie, gestamp en geklap zijn meer dan verdiend en het is dan ook geen verrassing dat de show in Watt op 10 november aanstaande al lang en breed uitverkocht is.
Morgen staat de Blue Lagoon op het programma. Dit is een geothermisch bad in de buurt van Grindlavík en er zal een dj draaien. We houden het vanavond voor gezien en zullen morgen weer op tijd op moeten voor de busrit.

Het is tijdens de tweede dag van Iceland Airwaves gelukkig al een stuk drukker dan de eerste. Er staan vandaag een aantal grote namen op de planning en we zullen een aantal andere zalen binnenwandelen. Het weer is met hier en daar wat spetters goed genoeg om Reykjavik nog wat beter te verkennen.

Eén van de aparte kunstwerken in Reykjavik

Nadat we overdag weer een hoop van Reykjavik gezien hebben beginnen we de tweede dag van Iceland Airwaves bij Iðnó, waar de Zweedse singer-songwriter Nina Kinert een optreden zal geven. Iðnó is normaal een restaurant/theater en ligt aan Tjörnin, een klein meertje waar ook de Fríkirkjan ligt waar Kings Of Convenience later in de week zal optreden. Vooral 's avonds is het een mooi gezicht voor het gebouw te staan en over Tjörnin uit te kijken.

Iðnó, op de achtergrond Tjörnin

Hoewel het nog rustig is als we binnenlopen, zo'n half uur voor aanvang, is het goed volgestouwd als Nina Kinert het podium betreedt. Vooraan staat een horde aan vrouwelijke fans en ook de rest van het publiek bestaat uit overwegend vrouwen. Het laatste album van de Zweedse schone werd bij ons goed ontvangen (recensie) en ook vanavond horen we een aantal nummers van Let There Be Love voorbijkomen. Na een paar nummers worden Nina en haar celliste vergezeld door een hele band en komt de breekbare muziek pas echt goed naar voren.

Nina Kinert

Het publiek reageert uitbundig en er klinkt dan ook regelmatig gefluit of geschreeuw als een nummer is afgelopen. Om eerlijk te zijn heb ik weinig met deze muziek maar het moet toegegeven worden dat er kwalitatief niks op de zangeres (en band) aan te merken valt. Gezien we in Nasa een andere act willen zien die redelijk dicht geprogrammeerd staat op Nina Kinert besluiten we na een half uurtje onze biezen te pakken en de korte wandeling naar het poppodium te maken.

Nina Kinert met band

Alaska In Winter

Alaska In Winter is blijkbaar populairder dan we dachten want Nasa staat helemaal afgeladen. Tot in de hoeken van de grote zaal staan mensen om de Duitse solist te zien en horen. De muziek valt in de verte een klein beetje te vergelijken met The Postal Service, met het verschil dat Alaska In Winter alles zelf inspeelt. Het publiek is door het dolle heen en de zanger speelt hier vaak op een leuke manier op in.

Het publiek bij Alaska In Winter

Er wordt regelmatig de tijd genomen om even een babbeltje met het publiek te maken en de electrobeats hebben een relaxte uitwerking op de aanwezigen. De één staat te dansen, de ander te praten terwijl weer een ander in trance voor zich uit staat te dromen. Alaska In Winter kan terugkijken op een geslaagd optreden!

Nasa tijdens Alaska In Winter

De volgende band die we aantreffen is Kidcrash, in Sódóma. In het programmaboekje wordt deze band omschreven als een soort At The Drive-In zonder gezeik, en dat blijkt volkomen waar. Wie At The Drive-In in hun jonge jaren heeft beluisterd zal hier vandaag veel van herkennen in Kidcrash. De band is sympathiek en geeft ondanks de brakke geluidskwaliteit in de grote kroeg een keiharde show weg. De heren zijn verbaasd dat er zoveel mensen op hun optreden zijn afgekomen en laten zien hoe een goed screamo/post-hardcore gezelschap een optreden neerzet. Twee dagen na dit optreden zou Kidcrash in Het Podium te Hoogeveen te zien zijn en iedereen die hier niet bij was heeft iets gemist!

Een overzichtsfoto vanuit de Hallgrímskirkja

Morgen staan we vroeg op om in de rij te staan bij het info center, waar we een polsbandje hopen te scoren voor het optreden van Kings of Convenience later die dag in de Fríkirkjan. Dit is de grootste act van het festival en verkocht bij ons onlangs Paradiso uit.

We hebben het al eerder aangekondigd, de derde week van oktober staat in IJsland al enige jaren in het teken van Iceland Airwaves. Voor ons is het de eerste keer dat we dit festival bezoeken en zijn zeer benieuwd naar wat er te zien valt. Na een vliegreis van een kleine drie uur en een busreis van een ruim uur komen we aan in Reykjavik, de hoofdstad. Als we zijn bijgekomen van de reis beginnen we met het zoeken van het info center, welke gelegen is in de hoofdstraat van Reykjavik.

Als je lange ritten maakt in de auto is het fijn om wat dromerige poprock op te zetten zo nu en dan. Een aantal maanden geleden bracht het Londense Golden Silvers een plaat uit die zich perfect leent voor zulke momenten: True Romance. De populariteit van de band neemt toe, zo stond de band op Glastonbury en Reading Festival in Engeland.

De sound van de band heeft wat weg van die van de jaren zeventig en tachtig, iets wat met de albumcover onderstreept wordt. Het drietal maakt lekkere laidback poprockliedjes die goed in het gehoor liggen. Zanger en toetsenist Gwilym Bold maakt goed gebruik van het keyboard, zo horen we tijdens 'Arrows Of Eros' een opzwepende synthesizer en op het rustige 'Fade To Black' klinkt een klassiek pianospel.

Echt uptempo wordt het pas tijdens 'Magic Touch', waar het zuivere britpop is wat de klok slaat. Met het afwisselen van de stijl en het tempo laat Golden Silvers zien een breed georiënteerde band te zijn die op elk vlak over de juiste eigenschappen bezitten.

Het beste nummer is in dit geval tot het laatst bewaard, want 'True No.9 Blues' heeft alles in zich om hoog te scoren. Het feestelijke ritme blijft goed in je hoofd zitten en dikwijls gaat de vergelijking met !!! goed op. True Romance is geen uitmuntende plaat maar scoort wel een dikke voldoende. Golden Silvers is een tip voor de organisatie van London Calling en in ieder geval aanwezig op Iceland Airwaves!

Score:

Zoals wij elk jaar het Eurosonic/Noorderslag weekend hebben, zo hebben de mensen in IJsland Iceland Airwaves. Nationale en internationale artiesten vinden hun weg naar Reykjavik, de hoofdstad van het mooie eiland. Het festijn duurt maar liefst vijf dagen en trekt bezoekers vanuit de hele wereld, maar voornamelijk Europa.

Bands als The Bravery, Kaiser Chiefs, Keane en The Kills maakten eerder al deel uit van de line-up, maar ook lokale helden als Sigur Rós en múm zijn geen vreemden. De line-up van 2009 ziet er tot dusver ook weer prachtig uit:

Internationale artiesten:

22 (NO), Alaska in Winter (DE), BC (NO), Bodi Bill (DE), Brasstronaut (CA), Casiokids (NO), Christine Owman (SE), Crystal Antlers (US), Culture Reject (CA), Darling Don’t Dance (DK), James Yuill (UK), Jessica 6 (US), Juvelen (SE), Kakkmaddafakka (NO), Kasper Bjørke – Dj set (DK), Kidcrash (US), Kings of Convenience (NO), Metronomy (UK), Micachu & The Shapes (UK), Moto Boy (SE), Nina Kinert (SE), Oh Land (DK), The Drums (US), The Field (SE), The Golden Filter (US), The Megaphonic Thrift (NO), The New Wine (NO), The Postelles (US), The Tiny (SE), Thecocknbullkid (UK), Trentemøller – Dj set (DK), Vinnie Who (DK), Wareika (DE), When Saints Go Machine (DK), Yumiko (IT).

Nationale artiesten:

Æla, Agent Fresco, Bárujárn, Bróðir Svartúlfs, Cliff Clavin, Dikta, Dr.Spock, Dynamo Fog, Eberg, Esja, Fjallabræður, FM Belfast, Ghostigital, Gus Gus, Hafdis Huld, Hjaltalín, Jeff Who?, Langiseli og Skuggarnir, Leaves, Mammút, Me, the slumbering Napoleon, Miri, Oculus, Olafur Arnalds, Retro Stefson, Reykjavík!, Sprengjuhöllin, Sudden Weather Change, Swords of Chaos, Sykur, Toggi, Vicky

Naast deze muziek heb je tijdens Iceland Airwaves genoeg tijd om de omgeving te verkennen. Zoals elk jaar is er weer een exclusieve party in the Blue Lagoon, waar onder het genot van een ontspannend bad en een drankje genoten kan worden van fijne muziek.

Hoeveel kost dat grapje vraag je je af? Dat valt best mee. Via de site van Icelandair boek je vanaf € 333,- een complete reis inclusief verblijf en festivalpas. Wacht niet te lang, want het festival verkoopt elk jaar uit.